![Very Happy :D](./images/smilies/icon_biggrin.gif)
![Smile :)](./images/smilies/icon_smile.gif)
Moderatorzy: Moderatorzy, Moderatorzy grupa wdrożeniowa
Mój synek skończy niedługo 7 lat, o adopcji mówię mu praktycznie "od zawsze". Niestety ostatnio odnoszę wrażenie, że na tym etapie jego rozwoju ta wiedza go przerasta. Jestem z nim, dużo przytulam i nieustannie zapewniam o moim ogromnym uczuciu. Mimo wszystko nie żałuje, że go "uświadomiłam". Bardziej skrzywdziłabym go okłamując i skazując na informacje od "Życzliwych". Kto jak kto, ale to ja jestem tą osobą, która nigdy nie powinna go oszukać, ani zawieść. Jestem jego matką, chociaż obydwoje zdajemy sobie sprawę, że nie jedyną.zombi44 pisze: nie mogę się wyzbyć uczucia że jednak świadomość adopcji od dzieciństwa, unieszczęśliwi moje dzieci i nic na to nie mogę poradzić.
Moim zdaniem, to niefajny pomysł. W tym przypadku "więcej" nie znaczy "lepiej". Czy któraś z nas spodziewając się dziecka chciałaby dla niego więcej niż 1 pary rodziców? Nie, bo lepiej żeby ci "naprawdę rodzice" byli z nim od początku i dokąd się da. Dziecko naprawdę przeżyło ogromną stratę.omilka pisze:Ciekawe, co by było, gdyby problem potraktować od innej strony mówiąc dziecku: "masz dwie pary rodziców, co sprawia, że jesteś bogatszy niż inne dzieci"
Ja "zabrałam" mojej córce tylko nazwisko, imiona zostawiłam takie, jak miała (co w przypadku adopcji dzieci starszych jest niemal regułą). Jednak ponieważ w przypadku adopcji przez 1 osobę drugi rodzic jest "wirtualny", o tym samym nazwisku i wymyślonym imieniu - zapytałam więc córkę, jak miał na imię jej ojciec, i takie imię kazałam wpisać do jej nowej metryki. Dajmy na to, że moja córka ma na imię np. Anna, a jej ojciec był np. Jan. W takim układzie nadal będzie "Anną córką Jana", do końca życia - bo przecież wychodząc kiedyś za mąż ponownie zmieni nazwisko, a "Anna córka Jana" zostanie. "Zabrałam" więc z jej tożsamości najmniej, jak się dało, w świetle obowiązujących przepisów. Córka o tym wie i to zaakceptowała.omilka pisze:Kilka lat temu moja córka z ponurą miną stwierdziła , że zabraliśmy jej imię i nazwisko, które miała.