![Smile :-)](./images/smilies/icon_smile.gif)
z zainteresowaniem czytam ten watek jako ze pol doroslego zycia zmagam sie z waga. Max wazylam 113, teraz waze okolo 100. Kilkukrotnie chudlam i tylam - ja niestety wiem ze rozwalilam sobie metabolizm zle dobranymi dietami i kiepskimi dietetykami.
U mnie dziala tylko idealne jedzenie (zadnych oszustw..) i kilka razy w tyg cwiczenia. Ale to takie trudne jak sie ma chwile depresji, placzu, wkurzenia czy po prostu jakies zycie towarzyskie! mieszkam w szkocji i tu jestem zapisana na invitro. Tyle ze refundowane jest dla osob z BMI ponizej 30, nie mozna o 0.5kg przekroczyc bo kaza wrocic za 3mce.. Moj partner badania ma w porzadku, ja mam drozne jajowody (robilam tez test na zapas jajeczek w polsce)
zajelo mi 2lata schudniecie 20kg, z czego wrocilo 10. I obecnie jestem spanikowana ze jak nie zrobie nic teraz to wrzesniowy termin odpadnie. Strasznie naciskaja tutaj na chudniecie- nie ma opcji dyskusji na ten temat. A to przeciez trudne. I czuje ze skoro musze schudnac a mi nie idzie, ze pewnie oceniaja mnie ze mi nie zalezy. A zalezy mi bardzo
![Płaczę :cry2:](./images/smilies/cry2.gif)
myslalam nad in vitro w polsce, mam fajnego ginekologa w polsce-mowi ze waga nie gra roli, choc lepiej byc szczuplym. Dal mi clo na kilka mcy, ale na odleglosc ciezko monitorowac sie czy badac- stymulacje jakas to dalo, ale wtedy choc bylam na diecie i cwiczylam nie schudlam nic. Troche boje sie hormonow pozniej, zebym sie nadal kwalifikowala.. obecnie musze schudnac 10kg, inacze nici z mojego in vitro
pozdrawiam