Dane placówki

SALVE-MEDICA Klinika Leczenia Niepłodności

Istnieje od 1993 roku

  • bierze udział w monitoringu Stowarzyszenia NASZ BOCIAN
  • jest Realizatorem programu refundacji in vitro
  • raportuje przeprowadzone zabiegi IUI i IVF w ramach European IVF Monitoring od roku 2008
  • zapoznał się z oczekiwaniami pacjentów spisanymi w postaci Standardów Pacjenckich
  • deklaruje stosowanie standardów terapeutycznych PTG SPiN i PTMR
  • personel Ośrodka uczestniczy w szkoleniach ESHRE i posiada certyfikaty ESHRE
  • zapewnia swoim pacjentom bezpośredni dostęp do opieki psychologicznej w ramach leczenia niepłodności
  • posiada certyfikat ISO i/lub CMJ
  • wykonuje badania/zabiegi w ramach NFZ:
    histeroskopie, laparoskopie, hydrolaparoskopie

Raport finalny 2015


Nazwa Ośrodka Salve Medica Łódź
Data przeprowadzonego monitoringu 17.02.2015


Spis treści raportu:

1. Podstawowe informacje o Ośrodku
2. Opis Ośrodka
3. Strona www Ośrodka, rzetelność informacji i przejrzystość pracy Ośrodka wobec pacjenta
4. Program refundacyjny
5. Rejestracja wizyty
6. Wizyta lekarska: przebieg wizyty
7. Opieka nad mężczyzną
8. Opieka nad kobietą
9. Umowy z NFZ
10. Prawo: umowy cywilnoprawne i prawa pacjenta
11. Prawo do intymności i obecności osoby bliskiej
12. Prawo do dokumentacji medycznej
13. Osoby niepełnosprawne i ich prawo do leczenia
14. Pary nieheteroseksualne
15. opieka psychologiczna
16. Standardy w dawstwie i biorstwie gamet oraz zarodków
17. NASZE REKOMENDACJE
18. Komentarz osrodka do raportu



1. Podstawowe informacje o Ośrodku


Ośrodek przestrzega algorytmów diagnostyczno-terapeutycznych Polskiego Towarzystwa Medycyny Rozrodu oraz Sekcji Płodności i Niepłodności Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego. Ośrodek ma wdrożony system zarządzania jakością ISO 9001:2008. Ośrodek raportuje swoje wyniki w ramach European IVF Monitoring Polska. Personel Ośrodka posiada członkostwo w ESHRE,  uczestniczy w szkoleniach ESHRE i posiada certyfikaty ESHRE (embriolog ma certyfikat Senior Clinical Embryologist ESHRE). Ośrodek zadeklarował znajomość „Pacjenckich standardów w leczeniu niepłodności 2014” przygotowanych przez Stowarzyszenie NASZ BOCIAN.

Ośrodek wykonuje badania i zabiegi w ramach umowy z NFZ. Informacja o możliwości wykonania badań w ramach NFZ przekazywana jest przez lekarza podczas wizyty.

2. Opis Ośrodka


Ośrodek mieści się w dużym budynku szpitalnym, który – poza leczeniem niepłodności – oferuje również szereg innych świadczeń medycznych, zarówno niepublicznych jak i finansowanych z NFZ. Zakres oferty jest niezwykle szeroki, jednak poradnia leczenia niepłodności jest wydzielona dość umownie – jest to po prostu przestrzeń na parterze Ośrodka oddzielona od reszty szpitala  ogólnodostępną poczekalnią i drzwiami, za którymi znajduje się poradnia leczenia niepłodności. Niektórzy lekarze przyjmują ponadto pacjentów na pierwszym piętrze budynku. Wszyscy pacjenci Ośrodka spotykają się w jednej rejestracji, która przyjmuje kilka osób jednocześnie – wprawdzie poszczególne rejestratorki są oddzielone od siebie małymi szybami, ale pacjenci stojący obok mogą usłyszeć treść rozmów.

Architektoniczne rozplanowanie przestrzeni za tzw. „czerwonymi drzwiami” oddziela poradnię leczenia niepłodności od reszty przestrzeni szpitalnej: za drzwiami mieści się pokój do pobierania nasienia, laboratorium oraz sala zabiegowa i wypoczynkowa. 

Ośrodek zapewnia pacjentom bezpłatny dostęp do wody pitnej w poczekalni. Dodatkowy płatny automat z innymi napojami jest również dostępny. Przestrzeń poczekalni oraz ilość krzeseł są absolutnie wystarczające, chociaż fakt, że przestrzeń ta jest wspólna dla wszystkich, może powodować dyskomfort pacjentów.

Sytuacja badawcza:

Monitoring odbywał się w dniu regularnej pracy Ośrodka. Pacjentki zgłaszały się do rozmów spontanicznie, w tym z częścią przeprowadzono rozmowy w innym dniu zgodnie z życzeniem.

3. Strona www Ośrodka, rzetelność informacji i przejrzystość pracy Ośrodka wobec pacjenta


Strona www:

Na stronie internetowej Ośrodka znajdują się opisy wykonywanych zabiegów i badań wraz z informacją o przygotowaniu, przebiegu, skuteczności oraz skutkach ubocznych. Pacjenci oceniają konstrukcję strony i informacji na niej podanych jako: „Informacje łatwe do znalezienia”. Ponadto informacje te są przekazywane są pacjentom również w formie ulotek na wizycie lekarskiej.
Na stronie www znajdują się tylko trzy biogramy: pani embriolog i dwóch ginekologów. Sugerujemy, iż warto byłoby rozbudować tę część informacyjną. Dane kontaktowe Ośrodka oraz telefon są łatwe do znalezienia. Bezpośrednio ze strony www można również wysłać wiadomość oraz umówić się na wizytę przez Internet.

Jeśli idzie o linię dyżurną dla pacjentów:

Z wywiadu z osobą zarządzającą wynika, że linia informacyjno-interwencyjna dla pacjentów po punkcji i in vitro działa 24h. Do godziny 18.00 jest to bezpośredni telefon do embriologa, a po 18.00 można zadzwonić na szpitalny oddział ginekologiczny, gdzie dyżuruje dwóch ginekologów, położna oraz anestezjolog. Jest to kontakt bezpłatny. W wywiadach pacjenci skarżyli się jednak na utrudniony kontakt: „Czasem kontakt po kilku godzinach od telefonu”, „Czasem przez pół dnia nie można się dodzwonić, pytanie co by było gdyby pani Małgosia poszła na urlop”, „Tylko telefon do pani embriolog, trochę mało, nie zawsze może telefon odebrać”, „Za mało takich Pań Małgoś”. Problem z kontaktem wynika z tego, że wszyscy pacjenci dostają numer do jednej osoby (embriolożki), która uczestniczy w zabiegach i nie zawsze jest dostępna, ale podkreślano, że zawsze oddzwania: „Niestety rejestracja jest niekompetentna a lekarz niedostępny, oddelegowany jest do kontaktu embriolog i jest z tego tytułu zarobiony”. Osoba embriologa powracała we wszystkich rozmowach z pacjentami i pracująca na tym stanowisku osoba była określana terminami: „Filar tego wszystkiego”, „gdyby jej zabrakło nie wiem co by było”.

W Ośrodku uruchomiony jest ponadto ogólny telefon informacyjny dla wszystkich pacjentów, jednak pacjenci zauważali: „Panie w call center nie mają wiedzy o zakresie badań, konsultacji”, „Pani mówi, że nie przełączy i nie poda telefonu”, „trudna komunikacja”. Pacjenci chcieliby: „żeby można było do kogoś przełączyć i rozmawiać z kimś kompetentnym”.

Jeśli idzie o materiały informacyjne dostępne w Ośrodku:

Głównym pisemnym źródłem informacji dla pacjentów są broszury informacyjne przygotowane przez Ośrodek, z reguły załączane do dokumentów bądź będące ich częścią. Informacje w nich zawarte są dokładnie rozpisane i podane zrozumiałym językiem. Potwierdzają to analiza własna materiałów i wywiady pacjenckie: „mieliśmy dużo broszur”, „ogólnie dobra informacja”, jak również wywiady z lekarzem i osobą zarządzającą. Jednakże z tych samych wywiadów wynika, iż informacja w dużej mierze ogranicza się do tychże ulotek, a informacje przekazywane przez lekarza nie zawsze są zrozumiałe. Zgodnie z relacjami pacjentów najwięcej informacji ustnych pacjenci otrzymują od embriologa i to z nim mogą wyjaśnić wątpliwości.

Jeśli idzie o politykę informacji o kosztach leczenia w Ośrodku: 

Przy wejściu do szpitala znajduje się tablica informacyjna ze spisem lekarzy, ale brak jest wyszczególnienia oferowanych usług oraz cennika. Nie sposób zatem skonfrontować czy ceny podane na stronie WWW są aktualne, ponieważ nie udostępniono cennika w przestrzeni Ośrodka, jak również nie ma wydruków cennika w rejestracji.  Pracownicy rejestracji mają ceny jedynie w systemie komputerowym. Wywiady z pacjentami również potwierdzają brak informacji w tym zakresie, w tym odnotowałyśmy relacje pacjentów, iż rejestracja nie informuje o cenach zabiegów. Cennik konsultacji lekarskich jest zróżnicowany, uzależniony od osoby lekarza i od tego, czy jest to pierwsza czy kolejna wizyta.  Zauważyłyśmy, iż prowadzi to do nieporozumień, choć zasady wyceny są czytelnie opisane na stronie WWW. Pacjenci skarżyli się jednak na brak informacji bezpośredniej w rejestracji: „wizyta płatna 150-180 zł, kolejna z USG jest płatna połowę pierwszej – 50-90 zł, o czym nikt nam nie powiedział. My kolejne wizyty które mieliśmy, przepłaciliśmy trzykrotnie, bo płaciliśmy jak za pierwszą wizytę, zupełnie przez przypadek zauważyłam, że powinniśmy zapłacić 50%, nikt o tym nie informuje”, „W rejestracji nie pytają, która to wizyta”.

W Ośrodku w kilku przypadkach nie ma możliwości płatności bezgotówkowych, informacja taka jest umieszczona na stronie www (na stronie zawarto informację, iż tylko za niektóre zabiegi/badania można zapłacić bezgotówkowo i z informacji wynika również, iż wszystkie zabiegi wspomaganego rozrodu tj. IVF oraz inseminacje muszą być opłacone gotówką), potwierdzają to także wywiady z pacjentami. Paragony wydawane są tylko do badań i wizyt lekarskich, natomiast za procedurę in vitro pacjenci dostali odręczne pokwitowanie wpłaconej kwoty, czym – zgodnie z ich relacją – byli zdziwieni: „Za sam transfer ręcznie wypisane potwierdzenie, że wręczyliśmy 13.000 zł, sami byliśmy zaskoczeni, trochę dziwne; za wizytę dostaliśmy dokument z kasy fiskalnej”. Inna pacjentka powiedziała: „Wymusiłam przelew, było to trudne, bo oni nie podają numeru konta na stronie. Powiedziałam, że nie będę wieźć wielu tysięcy w walizce, bo to niebezpieczne”.

Jeśli idzie o politykę informacyjną Ośrodka o skuteczności zabiegów:

Statystyki na stronie www podane są dla IVF/ICSI, IVF/ICSI z dawstwa gamet, kriotransferu, ICSI z mrożonych komórek jajowych odpowiednio dla ciąż biochemicznych oraz klinicznych, ale liczonych na cykl. Statystyki takie wiszą też w poczekalni. Ośrodek jako jeden z nielicznych udostępnił również swoje statystyki w ramach programu refundacyjnego, co jest bardzo dobrą praktyką. Zwracamy uwagę na metodologiczną rzetelność Ośrodka w prezentowaniu tych danych. 

Jeśli idzie o politykę SET (transfer pojedynczego zarodka) w Ośrodku:

Wydaje się, że brakuje informacji o polityce SET (transferu pojedynczego zarodka), co więcej na stronie internetowej w części IN VITRO czytamy: „zwykle przenosi się 2-3 zarodki”. W wywiadach lekarskich dowiadujemy się natomiast, że lekarze informują o polityce transferu jednego zarodka oraz o ryzyku i skutkach transferu większej liczby zarodków.  Wywiady z pacjentkami obrazują różnorodność podejścia: niektóre pacjentki deklarowały, iż poruszano z nimi kwestię ryzyka ciąży mnogiej i proponowano transfer jednego zarodka, jedna z pacjentek przekazała natomiast, iż transferowano jej trzy zarodki (dodała jednak, iż na jej wyraźną prośbę).

4. Program refundacyjny


Ośrodek jest realizatorem rządowego Programu refundacji in vitro od lipca 2013 roku. Przy wejściu na ścianie budynku znajduje się tabliczka informująca o powyższym. Informacja taka znajduje się także na stronie www, gdzie podano statystyki dla programu ministerialnego. Na stronie można również znaleźć odnośnik do strony www Ministerstwa Zdrowia. Poza wyżej wymienionymi informacjami  brak dostępnych (opublikowanych lub wydrukowanych) zasad przystąpienia do programu oraz regulaminu Programu. Pomimo, iż osoba zarządzająca deklarowała, iż zasady umawiania na wizyty oraz traktowanie pacjentów korzystających z refundacji i pełnopłatnych są jednakowe, nie potwierdził tego wywiad pacjencki. Pacjenci przekazywali, że w ramach programu MZ ich lekarz przyjmuje tylko w poniedziałki i środy: „Nie poinformowano nas, że wizyty bezpłatne u naszego lekarza są w poniedziałki i środy w ramach programu”. Co więcej nie zostali o tym uprzedzeni, a przy umawianiu wizyt rejestracja też nie udzieliła takich informacji, w związku z czym w wyniku braku informacji kilkakrotnie – jak twierdzą - zapłacili za wizyty, które powinny być bezpłatne.

5. Rejestracja wizyty


Rejestracja usytuowana jest przy wejściu do budynku szpitala, pracuje w niej sześć osób. Personel rejestracji odnosi się do pacjentów życzliwie, stosując formę pan/pani, mówi przyciszonym głosem. Mimo to, jak wspomniano, inni pacjenci mogą słyszeć treść rozmów personelu rejestracji z pacjentem. Pacjenci przekazywali:  „Wszyscy wszystko słyszą, czy przychodzą do dentysty, czy na mammografię, absolutny skandal”. Wynika to z faktu, że rejestracja obsługuje pacjentów zgłaszających się do lekarzy wszystkich specjalności i nie ma wydzielonej rejestracji dla pacjentów leczących się z powodu niepłodności. Należy jednak w tym miejscu zauważyć, iż Ośrodek próbuje dołożyć starań, aby nie pogłębiać dyskomfortu pacjentów z tytułu braku dyskrecji, np. treścią informacji o inseminacji AIH/AID jest dopisek o podaniu wypełnionego formularza pracownikom rejestracji, aby uniknąć omawiania, z jakiego tytułu dokonywana jest płatność i w jakim celu przyszedł pacjent.

Rejestracja wizyty możliwa jest osobiście, telefonicznie, a za pośrednictwem Internetu dla pacjentów pełnopłatnych (informacja uzyskana od pacjentów). Czas oczekiwania na pierwszą wizytę wynosi według relacji pacjentów jeden do dwóch dni, pacjenci przyjmowani są na bieżąco.

Zgodnie z relacjami pacjentów wizyty lekarskie nie odbywają się punktualnie, zazwyczaj jest  opóźnienie ok. 30 minut, ale zdarzają się i dłuższe: „Transfer był opóźniony o kilka godzin”. Personel nie informuje o opóźnieniach, bo i nie ma takiej możliwości z uwagi na rozplanowanie przestrzeni i przeznaczenie rejestracji ogólnej, z której korzystają wszyscy pacjenci, w tym pacjenci reszty szpitala.  Ponadto część gabinetów znajduje się na pierwszym piętrze gdzie nie ma rejestracji. Pacjenci muszą po prostu czekać na swoją kolej – przy dłuższych opóźnieniach pacjenci sami udają się do rejestracji po informację.

Personel rejestracji regularnie uczestniczy w szkoleniach. Dotyczą one m.in. kontaktu z pacjentem, zachowania intymności rozmowy etc. Ostatnie szkolenie prowadzone przez firmę zewnętrzną miało miejsce w styczniu 2015.

6. Wizyta lekarska: przebieg wizyty


Zgodnie z informacjami uzyskanymi od personelu i samych pacjentów, lekarz zwraca się do pacjentów z szacunkiem i zachowaniem form grzecznościowych. W czasie wizyty informacyjnej z reguły proponuje się plan postępowania, omawia rodzaje i przebieg zalecanych badań i zabiegów, omawia koszty zalecanych badań i zabiegów. Pacjenci relacjonowali, iż nie otrzymywali pisemnego ani ustnego podsumowania wizyty, jak również nie pytano ich, czy zrozumieli proponowany plan postępowania, ale zazwyczaj otrzymywali pisemne podsumowanie zaleceń oraz dawkowania przepisanych leków. Dobrą praktyką stosowaną przez Ośrodek są ulotki do większości zabiegów, które wręczane są przez lekarza na wizycie.

Długość pierwszej tzw. wizyty informacyjnej to zgodnie z informacjami uzyskanymi od pacjentów i personelu ok. 30 minut, natomiast mimo informacji od lekarza, że kolejne wizyty trwają po ok. 20 minut, pacjenci z którymi rozmawiałyśmy, skarżyli się, że wizyty są kilkuminutowe.  Czas poświęcany im podczas wizyty nie był ich zdaniem wystarczający.  Jedna para przyznała, że nagrywała lekarza, bo nie była w stanie nadążyć z przyswajaniem informacji, które były: „prawie zrozumiałe”. Inni pacjenci podawali: „Lekarz mógłby więcej tłumaczyć, więcej własnej inicjatywy, nie czekać na pytania”, „doktor czasem zbywał, czasem nie zbywał”.

W rozmowach z pacjentami potwierdzono także, że osoba bliska może być podczas wizyty lekarskiej. Niektórzy pacjenci zauważali, iż lekarz nie zawsze o to pytał: „A towarzyszyła mi siostra, więc mogłabym skorzystać z jej obecności”. Pacjenci zwracali również krytyczną uwagę na to, że nie wystawia się zwolnień lekarskich na dni po transferze, można dostać tylko zwolnienie na dzień transferu: „Żona poprosiła o zwolnienie, powiedziano, że nie wystawiają i poradzono udać się do swojego lekarza”,  „Pojechaliśmy do lekarza internisty; zwolnienie wystawił lekarz z innej kliniki”. Zwracamy uwagę, iż przyjęcie takiej polityki może rodzić dyskomfort pacjenta, który odesłany do innego lekarza  musi tłumaczyć szczegółowo sytuację innemu specjaliście, co nie zawsze musi się spotkać ze zrozumieniem. Jednakże jedna z rozmówczyń zadeklarowała, iż nie miała problemu z uzyskaniem zwolnienia od lekarza (prosiła o zwolnienie na dni po transferze).

7. Opieka nad mężczyzną


W Ośrodku znajduje się jeden pokój do oddawania nasienia. Jest on połączony bezpośrednio z laboratorium poprzez okno służące do przekazywania próbki. Pokój ma nieduże rozmiary i jest zamykany od środka. Znajdują się w nim umywalka i dwa taborety. Deklarowana możliwość obecności osoby bliskiej wydaje się mało komfortowa w realizacji ze względu na brak przestrzeni. Przy większej liczbie pacjentów panowie proszeni są o skorzystanie z łazienki (informacja uzyskana od pacjenta, który poinformował nas, że są dwa pomieszczenia do oddawania nasienia, poproszony o pokazanie drugiego wskazał na łazienkę). Łazienka ta jest jednocześnie wspólna dla pacjentek po zabiegach. Pacjent zapytany przez nas zgodnie z pytaniem kwestionariuszowym, czy „całość procedury była dla Pana krępująca?”, odpowiedział: „Bardzo, zwykły sedes z umywalką, z estetyką nie ma nic wspólnego. Po oddaniu nasienia naciska się dzwonek, wychodzi pani, a tam cztery osoby siedzą w poczekalni i obserwują”. Poczekalnia opisywana przez pacjenta to przestrzeń wspólna dla laboratorium, pokoju wypoczynkowego, pokoju do oddawania nasienia oraz jednej łazienki wspólnej dla wymienionych wyżej pomieszczeń, której opis zawarto również w rozdziale pierwszym „Opis Ośrodka”. W obserwacji bezpośredniej potwierdziłyśmy, że pacjenci oczekujący w poczekalni w celu oddania nasienia udają się do pokoju i wychodzą z niego będąc widzianymi przez wszystkie osoby przebywające w tym czasie w poczekalni. Pomimo rozwiązania architektonicznego mającego w zamyśle oddzielić osoby korzystające z poradni leczenia niepłodności (część za „czerwonymi drzwiami”) od poczekalni ogólnej, praktyka pokazuje, iż zachowanie dyskrecji jest bardzo trudne.

Oddanie nasienia w domu jest możliwe zgodnie z deklaracją personelu (również do prezerwatywy bez środków plemnikobójczych). Potwierdza to także treść ulotki Badanie nasienia- lista badań na skierowanie, która zawiera krótki i przejrzysty opis samego badania, przygotowania oraz zaleceń, w tym zawiera informację o możliwości oddania nasienia poza Ośrodkiem. Należy uznać obecność i treść ulotki za dobrą praktykę.

8. Opieka nad kobietą


Gabinety lekarskie składają się z części konsultacyjnej, w której znajdują się 3 krzesła – dla lekarza, pacjenta i osoby towarzyszącej oraz pokoju badań z USG. To rozwiązanie wskazuje, iż obecność osoby bliskiej towarzyszącej pacjentowi/pacjentce jest zakładana przez Ośrodek. Gabinety ginekologiczne (łącznie trzy)  posiadają bezpośredni dostęp do łazienki, co jest zgodne z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia. Łazienki te nie są dzielone z innymi gabinetami, ale nie są zamykane od wewnątrz. W trakcie obserwacji bezpośredniej potwierdziłyśmy, iż łazienki są czyste, nowe, o przyjemnym zapachu, z ciepłą i zimną wodą, wyposażone w umywalkę, sedes, bidet. Dostępny jest papier toaletowy, mydło i ręczniki papierowe a z jednorazowej odzieży tylko spódniczki (pacjentki podnosiły to w rozmowach z nami wskazując, iż przydałyby się również jednorazowe kapcie). Stan czystości łazienek należy uznać za bez zarzutu.

Zgodnie z deklaracjami personelu i wypowiedziami pacjentów, podczas badań/zabiegów lekarz informuje o podejmowanych czynnościach np. „użyjemy najmniejszego wziernika”, „użyjemy jednorazowego wziernika”, co również należy uznać za dobrą praktykę zgodną z „Pacjenckimi standardami w leczeniu niepłodności”.

Po zabiegach pacjentki mają dostęp do pomieszczenia pielęgnacyjnego, jednak bez bezpośredniego dostępu do łazienki. Łazienka jest wspólna także dla pacjentów korzystających z pokoju do oddawania nasienia.  Sytuacja ta może być odbierana przez pacjentki jako krępująca: pacjentki w koszulach po zabiegach muszą wychodzić na korytarz, gdzie mogą spotkać pacjentów oczekujących na oddanie nasienia lub personel Ośrodka. Pacjentki przygotowujące się do zabiegów nie dostają jednorazowej odzieży ani jednorazowych kapci, zalecana jest własna koszula. Ta praktyka może być przyjmowana przez pacjentów pozytywnie bądź negatywnie w zależności od preferencji pacjentki: niektóre pacjentki cenią sobie możliwość pozostania we własnych „domowych” koszulach nocnych, inne mogłyby woleć skorzystanie z odzieży jednorazowej. Sugerujemy zapewnienie im takiej możliwości.

Rzeczy osobiste pacjentek poddających się zabiegom są pozostawiane w przylegającym do pomieszczenia pielęgnacyjnego pokoju, w szafie. Pokój nie jest zamykany na klucz, torebki z dokumentami musi pilnować osoba towarzysząca (o ile taka osoba towarzyszy pacjentce). Sugerujemy wprowadzenie możliwości zamykania szafek na klucz, aby rzeczy pozostawione przez pacjentki były zabezpieczone, nawet w sytuacji, gdy pacjentce nie towarzyszy osoba bliska w dniu zabiegu. Pacjentki przebywające w pokoju pielęgnacyjnym mają dostęp do wody pitnej, a personel czuwa nad stanem pacjentek, zagląda i sprawdza jak się czują (potwierdzone zarówno rozmowami z pacjentkami, jak i rozmowami z personelem).

9. Umowy z NFZ


Ośrodek posiada podpisane kontrakty z NFZ. Badania wykonywane w ramach NFZ to: badania genetyczne, mamografia, cytologia, usg, histeroskopia, laparoskopia, endokrynologia, diagnostyka – hormony, część zabiegowa, wizyty.

O możliwości wykonania badań/zabiegów w ramach NFZ informuje lekarz podczas wizyty. Nowi pacjenci są zapisywani obecnie na 2016 rok. Nie da się określić ilu pacjentów może skorzystać z puli badań, ponieważ Ośrodek leczenia niepłodności nie jest wydzielony z ogólnej, wielospecjalistycznej przychodni. Pacjentka potwierdziła w rozmowie z nami: „Spytałam o cenę badania, lekarz odpowiedział, że badanie zostanie wykonane w ramach NFZ”.

10. Prawo: umowy cywilnoprawne i prawa pacjenta


Dokumentacja otrzymana w Ośrodku od osoby zarządzającej zawierała następujące dokumenty:

  1. Umowa dotycząca procedury związanej z dawstwem komórek jajowych
  2. Zgoda na procedurę zapłodnienia pozaustrojowego wraz z embriotransferem
  3. Zgoda na badanie HSG
  4. Świadoma zgoda na biopsję endometrium oraz na badanie diagnostyczne ERA
  5. Kwestionariusz dla dawczyni komórek jajowych
  6. Kwestionariusz dla biorczyni komórek jajowych, program dawstwa oocytów
  7. Regulamin uczestnictwa w programie zdrowotnym „Program – leczenie niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego na lata 2013-2016”
  8. Załącznik nr 1, załącznik nr 2 oraz załącznik nr 3 do regulaminu uczestnictwa w programie zdrowotnym  „Program – leczenie niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego na lata 2013-2016”
  9. Oświadczenia pacjentów zakwalifikowanych do ministerialnego programu refundacji leczenia niepłodności procedurą In vitro
  10. Przygotowanie pacjentki na zabiegi histerosalpingografii, histeroskopii, histeroresekcji
  11. Informacje o IVF/ICSI– ET dla par leczących się w Salve-Medica
  12. Lista bezpłatnych badań i wizyt realizowanych w ramach Programu leczenie niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego na lata 2013-2016
  13. Inseminacja: AIH/AID
  14. Przygotowanie lekami do IVF-ET w długim lutealnym protokole
  15. Informacja dla pacjenta przyjmowanego do zabiegów operacyjnych
  16. USG narządu rodnego i kontroli owulacji
  17. Badanie nasienia: lista badań na skierowanie
  18. Oświadczenie męża/partnera dawczyni
  19. Oświadczenie dawczyni komórek jajowych
  20. Przygotowanie lekami do IVF-ET w protokole z antagonistą GnRH
  21. Kwestionariusz dla dawczyni komórek jajowych. Procedura podziału komórek

Z uwagi na fakt, że analiza umów pod kątem formalno-prawnym stanowi tylko jeden  z celów prowadzonego monitoringu, poniżej przedstawione zostaną najważniejsze wątpliwości.

1. Umowa dotycząca procedury związanej z dawstwem komórek jajowych

W nazwie umowy nie ma określenia, czego dotyczy. Objaśnienie pojawia się dopiero w treści umowy. W paragrafie czwartym, punktach 1 i 2 znajduje się zapis o ustalonej z góry kwocie rekompensaty, której może żądać pacjentka „za wszelkie niedogodności, na jakie zostanie narażona”. Punkt drugi ponadto zawiera zdanie, iż „kwota określona w punkcie 1 wyczerpuje wszystkie jej [pacjentki- dopisek nasz] roszczenia względem Salve Medica związane z przeprowadzoną Procedurą”.

Zwracamy uwagę, iż zapis powyższy w części dotyczącej wyłączenia odpowiedzialności Ośrodka może być uznany za klauzulę abuzywną zgodnie z art. 385³ pkt 2 ustawy kodeks cywilny: 

„W razie wątpliwości uważa się, że niedozwolonymi postanowieniami umownymi są te, które w szczególności:

2) wyłączają lub istotnie ograniczają odpowiedzialność względem konsumenta za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania;”

Pacjenci sygnujący umowę mogą nabrać błędnego przekonania, iż ich roszczenia wynikające z wystąpienia np. negatywnych następstw i powikłań są bezpodstawne, co nie jest zgodne z prawdą. Cytując: "Lekarz ma obowiązek wykonywać zawód (...) z należytą starannością” (art. 4 u.z.l.). Warunek ten znajduje się także w art. 8 KEL: "Lekarz powinien przeprowadzić wszelkie postępowanie diagnostyczne, lecznicze i zapobiegawcze z należytą starannością, poświęcając im niezbędny czas". Każdy podmiot udzielający świadczeń opieki zdrowotnej jest zobowiązany do udzielania świadczeń świadczeniobiorcom z zachowaniem należytej staranności. Tym samym podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych poniesie odpowiedzialność za niedołożenie należytej staranności, za wszelką winę nieumyślną i umyślną, niezależnie od zastrzeżeń zawartych w umowie. Zapis może zatem sugerować pacjentowi, który nie jest prawnikiem i nie potrafi prawidłowo ocenić całości sytuacji pod względem medycznym i prawnym, iż nie przysługuje mu prawo podnoszenia  roszczeń odszkodowawczych, podczas gdy każdorazowo ocena zasadności podnoszenia roszczeń należy do właściwego sądu. Umowa dotyczy ponadto roszczeń, które jeszcze nie powstały lub mogą nigdy nie powstać, bez wskazania ich rodzaju i zakresu.

2. Zgoda na procedurę zapłodnienia pozaustrojowego wraz z embriotransferem

Bez uwag

3. Zgoda na badanie HSG

Bez uwag

4. Świadoma zgoda na biopsję endometrium oraz na badanie diagnostyczne ERA

Bez uwag

5. Kwestionariusz dla dawczyni komórek jajowych

Bez uwag

6. Kwestionariusz dla biorczyni komórek jajowych, program dawstwa oocytów

Bez uwag

7. Regulamin uczestnictwa w programie zdrowotnym pn. „program – leczenie niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego na lata 2013-2016”

Nie analizowano (wzór ministerialny)

8. Załącznik nr.1., załącznik nr.2 oraz załącznik nr.3 do regulamin uczestnictwa w programie zdrowotnym pn. „program – leczenie niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego na lata 2013-2016”

Nie analizowano (wzór ministerialny)

9. Oświadczenia pacjentów zakwalifikowanych do ministerialnego programu refundacji leczenia niepłodności procedurą In vitro

Bez uwag

10. Przygotowanie pacjentki na zabiegi histerosalpingografii, histeroskopii, histeroresekcji

Dokument napisany jasnym, zrozumiałym językiem z wyjaśnieniem krok po kroku przygotowania do zabiegu/ów  i zaleceń pozabiegowych, jak również z opisem możliwych skutków ubocznych i podaniem dyżurnego numeru telefonu. Konstrukcję dokumentu należy uznać za wyczerpującą dla pacjenta.

11. Informacje o IVF/ICSI– ET dla par leczących się w Salve-Medica

Dokument napisany jasnym, zrozumiałym językiem z wyjaśnieniem krok po kroku samej procedury, przygotowania do niej i zaleceń pozabiegowych, jak również z opisem możliwych skutków ubocznych i podaniem dyżurnego numeru telefonu. Konstrukcję dokumentu należy uznać za wyczerpującą dla pacjenta.

12. Lista bezpłatnych badań i wizyt realizowanych w ramach Programu leczenie niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego na lata 2013-2016

Bez uwag

13. Inseminacja: AIH/AID

Dokument napisany jasnym, zrozumiałym językiem z objaśnieniem kolejnych kroków postępowania i informacjami o przygotowaniu do zabiegu. Zwracamy uwagę na zapis dotyczący dyskrecji uiszczenia opłaty za zabieg, uważamy go za dobrą praktykę wobec pacjentów. Konstrukcję dokumentu należy uznać za wyczerpującą dla pacjenta.

14. Przygotowanie lekami do IVF-ET w długim lutealnym protokole

Uwaga merytoryczna: „W dniu następnym po pobraniu embrionów, zostaniecie Państwo poinformowani o efektach zapłodnienia pobranych komórek jajowych”- z treści informacji wynika, iż chodzi o pobranie komórek jajowych, a nie embrionów. Poza tym bez uwag, konstrukcję informacji należy uznać za wyczerpującą dla pacjenta.

15. Informacja dla pacjenta przyjmowanego do zabiegów operacyjnych operacyjnych Salve

Bez uwag. Dokument napisany jasnym, zrozumiałym językiem objaśniającym w jaki sposób pacjent powinien się przygotować do zabiegu. Konstrukcję dokumentu należy uznać za wyczerpującą dla pacjenta.

16. USG narządu rodnego i kontroli owulacji

Bez uwag

17. Badanie nasienia: lista badań na skierowanie

Bez uwag. Dokument napisany jasnym, zrozumiałym językiem objaśniającym w jaki sposób pacjent powinien się przygotować do zabiegu. Konstrukcję dokumentu należy uznać za wyczerpującą dla pacjenta.

18. Oświadczenie męża/partnera dawczyni

Zwracamy uwagę na brak podstawy prawnej do składania oświadczenia przez partnera/męża dawczyni w stosunku do postępowania z jej materiałem genetycznym (analiza została wykonana przed wejściem w życie Ustawy o leczeniu niepłodności). Mąż/partner nie są ani dysponentami materiału genetycznego swoich żon/partnerek, ani ich opiekunami prawnymi. Tym samym nie mogą skutecznie oświadczać swojej woli w stosunku do działań związanych z postępowaniem wobec cudzego materiału genetycznego. Ponadto Ośrodek nie ma uprawnień do żądania od pacjentów określonego działania lub zaniechania („nigdy nie będę poszukiwał kobiety, która otrzymała komórki jajowe mojej żony/partnerki”). Należy też zauważyć, że z obowiązujących przepisów prawa nie wynikają żadne uprawnienia męża/partnera kobiety do dzieci urodzonych wyłącznie z jej materiału genetycznego, wobec czego nie można się zrzec nieistniejących praw („ani rościł żadnych praw do dziecka/dzieci, które zostały poczęte z podarowanych komórek jajowych”). W oświadczeniu pojawia się ponownie tzw. zrzeczenie blankietowe: „praw i odszkodowań [prawdopodobnie autorowi chodziło o roszczenia- dopisek nasz] w stosunku do personelu uczestniczącego w procedurze” - zrzeczenie ma charakter blankietowy bez sprecyzowania, jakich konkretnie praw i roszczeń pacjent się zrzeka.

19. Oświadczenia dawczyni komórek jajowych

Zauważamy, iż Ośrodek nie ma uprawnień do żądania od pacjentów określonego działania lub zaniechania („nigdy nie będę poszukiwała kobiety, która otrzymała moje komórki jajowe”). W oświadczeniu pojawia się tzw. zrzeczenie blankietowe: „nie będę zgłaszać żadnych roszczeń w stosunku do Salve Medica, ani personelu uczestniczącego w procedurze” - zrzeczenie ma charakter blankietowy bez sprecyzowania, jakich konkretnie roszczeń dotyczy.

20. Przygotowanie lekami do IVF-ET w protokole z antagonistą GnRH

Uwaga merytoryczna: „W dniu następnym po pobraniu embrionów, zostaniecie Państwo poinformowani o efektach zapłodnienia pobranych komórek jajowych”- z treści informacji wynika, iż chodzi o pobranie komórek jajowych, a nie embrionów. Poza tym bez uwag, konstrukcję informacji należy uznać za wyczerpującą dla pacjenta.

21. Kwestionariusz dla dawczyni komórek jajowych. Procedura podziału komórek

Ponownie podnosimy te same zastrzeżenia co przy dokumencie nr 19.

***

Jedyna umowa, jaką otrzymano w Ośrodku dotyczy dawstwa komórek jajowych. Poza tym wręczono trzy zgody: na procedurę zapłodnienia pozaustrojowego wraz z embriotransferem, na HSG oraz na biopsję endometrium. Pozostałe dokumenty mają formę informatorów bądź kwestionariuszy. Dokumenty wręczane są na długo przed podpisaniem, na pierwszej wizycie rozpoczynającej leczenie, co potwierdziły zarówno rozmowy z personelem, jak i z pacjentami, i co należy uznać za właściwą praktykę zgodną z „Pacjenckimi standardami”. Dobrą praktyką jest także to, że do większości badań/zabiegów istnieją drukowane informatory dla pacjentów z informacją jak się przygotować, przebiegiem oraz możliwymi skutkami ubocznymi/powikłaniami.

11. Prawo do intymności i obecności osoby bliskiej


Część uwag dotyczących tego punktu została już umieszczona w poprzednich częściach raportu. Z wywiadów z pacjentami wynika, iż jest w tym obszarze wiele uwag odnoszących się do rozplanowania pomieszczeń w Ośrodku (np. jedna z wypowiedzi pacjentki: „Nie ma dyskrecji, wchodzę do gabinetu zabiegowego a obok siedzi Pani na krew, a ja muszę tłumaczyć co do miesiączki”, „wszyscy wszystko słyszą”; wypowiedź pacjenta poddającego się badaniu nasienia: „Po oddaniu nasienia naciska się dzwonek, wychodzi Pani, a tam cztery osoby siedzą w poczekalni i obserwują” ). Odnotowałyśmy również uwagę dotyczącą przebiegu wizyt lekarskich: „Przy badaniu jest lekarz, pani która pisze na komputerze i stażystka, także podczas badania – w sumie trzy osoby”.  Sytuacja jednak była interpretowana różnie przez pacjentki; zapytałyśmy inną z naszych rozmówczyń o obecność osób trzecich podczas wizyty i otrzymałyśmy odpowiedź: „Byłam w niedługim czasie na dwóch czy trzech wizytach i była stażystka, ale bardzo kulturalna i naprawdę jej obecność nie była jakoś szczególnie krępująca. Natomiast pani pisząca na komputerze siedziała tyłem do fotela ginekologicznego”. Pacjenci w rozmowach z nami podnosili zgodnie: „Nie ma prywatności”.  Natomiast pozytywnym rozwiązaniem w świetle prawa pacjenta do intymności są oddzielne pomieszczenia w gabinetach ginekologicznych: osobny pokój konsultacyjny oraz przylegający do niego pokój badań z dostępem do samodzielnej łazienki. Z wywiadów z personelem Ośrodka wynika, iż osoba bliska może towarzyszyć pacjentce/pacjentowi podczas wizyty ginekologicznej, inseminacji oraz pobrania nasienia. Może to być każda wskazana przez pacjenta/pacjentkę osoba, co należy podkreślić jako zgodne z „Pacjenckimi standardami” i ustawowymi prawami pacjenta. Z zasady osoba bliska nie może jednak towarzyszyć przy transferze. Pacjenci podnosili tę kwestię w swoich wypowiedziach: „Spytałam, powiedziano mi, że tego nie praktykują”. Osoba bliska może przebywać z pacjentką na sali wypoczynkowej po transferze.

12. Prawo do dokumentacji medycznej


Pacjenci nie zgłaszali zastrzeżeń co do dostępu do swojej dokumentacji medycznej. Spotkałyśmy się jednak z uwagami pacjentów, iż nie dostali zdjęć zarodka ani dokumentów o klasie zarodka: „W 2013 roku dostaliśmy dokumentację z transferu z klasą zarodka i zdjęcia również – bez upominania się. Teraz w 2015 roku po transferze również otrzymaliśmy taką samą kartę po transferze z klasą zarodka, natomiast bez zdjęcia. Pytałam o nie przed transferem, ale pani Małgosia powiedziała, że nie ma papieru foto do drukarki i że już raczej nie praktykują dawania zdjęć”

13. Osoby niepełnosprawne i ich prawo do leczenia


Ośrodek jest dostosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych. W Ośrodku znajduje się podjazd, zadbano o szerokie drzwi i brak progów, dostępna jest także winda. Podczas obserwacji bezpośredniej potwierdziłyśmy, iż wysokość foteli ginekologicznych jest regulowana, a w łazienkach znajdują się nisko osadzone sedesy oraz bidety, brakuje natomiast uchwytów dla osób  niepełnosprawnych. Zwracamy uwagę, iż niepełnosprawny mężczyzna, który musiałby się poddać badaniu nasienia, nie miałby możliwości wjazdu do pokoju oddawania nasienia z uwagi na rozmiary tego pomieszczenia.
 

14. Pary nieheteroseksualne


Monitoring odbywał się w lutym 2015 roku, kiedy nie obowiązywała jeszcze Ustawa o leczeniu niepłodności  uniemożliwiająca parom jednopłciowym i kobietom samotnym korzystanie z prawa do leczenia niepłodności W związku z powyższym obserwacji monitoringowej poddano również sytuację obu tych grup oraz ich dostęp do leczenia i sposób traktowania tej kwestii przez każdy z Ośrodków. Włączamy tę część do raportu pomimo zmiany prawa, jaka nastąpiła w trakcie projektu, uważając mimo wszystko te obserwacje za cenne dla pacjentów i uzupełniające obraz funkcjonowania Ośrodka.

Personel deklarował w rozmowach z nami, że pacjentami Ośrodka są także osoby samotne czy pary nieheteroseksualne, jak również że mają pacjentów innych narodowości. Jednakże analizując dokumenty (informacje, zgody) można odnieść wrażenie, że oferta Ośrodka skierowana jest jedynie do par. Cytaty ze zgody na procedurę zapłodnienia pozaustrojowego wraz z embriotransferem:
  • „oświadczamy, że pozostajemy w stałym związku”,
  • „oświadczamy, że wyrażamy zgodę”
  • „przyjmujemy do wiadomości”.
Nie przedstawiono nam wersji dokumentów przeznaczonych dla osób samotnych. Mimo to wywiady z pacjentami potwierdziły, iż w Ośrodku leczą się także osoby samotne.

15. Opieka psychologiczna


  Ośrodek deklaruje, iż zatrudnia psychologa ze specjalnością psychologii klinicznej. Pomoc psychologiczna jest  płatna. Psycholog przyjmuje raz z tygodniu, ale jeśli jest taka potrzeba przychodzi częściej (informacja uzyskana w rozmowach z personelem). Pokój, w którym odbywają się konsultacje psychologiczne jest pokojem, w którym przyjmują lekarze różnych specjalności, nie jest to pomieszczenie przeznaczone specjalnie do potrzeb konsultacji psychologicznych ani dostosowane do tego celu. Personel zadeklarował, iż pacjenci są informowani o możliwości konsultacji psychologicznej zarówno przez położne jak i lekarzy, natomiast wywiady pacjenckie nie potwierdziły tych informacji, cytując: „Brak sugestii”, „Nikt nie wyszedł z inicjatywą”, „podchodziłam do in vitro z komórką dawczyni, nikt mi nie proponował rozmowy z psychologiem”.

Z informacji uzyskanych od personelu Ośrodka wynika, iż psycholog nie uczestniczy w zebraniach personelu i nie prowadzi szkoleń dla personelu. 

16. Standardy w dawstwie i biorstwie gamet oraz zarodków


Monitoring prowadzono w okresie sprzed obowiązywania Ustawy o leczeniu niepłodności, dlatego wiele z naszych obserwacji odnosi się do polityki jawnego dawstwa i wyboru dawców, które obecnie są prawnie zakazane. Mimo to włączamy te uwagi do raportu, ponieważ nadal pozostają integralną częścią „Pacjenckich standardów w leczeniu niepłodności” i odnoszą się również szerzej do rekomendacji europejskich (ESHRE 2001, ESHRE 2015).

Ośrodek prowadzi własne banki gamet oraz zarodków, na szczególne życzenie pacjentów wykonuje zabiegi z wykorzystaniem gamet/zarodków z banków zewnętrznych.  Pacjenci mogą samodzielnie wybrać dawcę/dawczynię z przedstawionej przez Ośrodek bazy, co zostało potwierdzone w wywiadach z pacjentami i co należy uznać za dobrą praktykę zgodną z „Pacjenckimi rekomendacjami”. Mimo, że Ośrodek deklaruje możliwość wyboru między dawstwem anonimowym a nieanonimowym (zgodnie z wywiadem kwestionariuszowym z personelem, Ośrodek informuje pacjentów o możliwości wyboru między tymi rodzajami dawstwa), pacjenci w wywiadach deklarowali, że takiego wyboru nie mieli – „bardzo bym chciała, ale nie miałam takiej możliwości”.  Może wynikać to z niedostatku dawców i dawczyń jawnych, co potwierdza również informacja uzyskana w rozmowie z personelem: „W przypadku dawstwa międzypacjenckiego tylko raz była pacjentka, która zgodziła się na jawne dawstwo”. Pacjenci biorcy otrzymują  informacje nieidentyfikujące tj: grupa krwi, stan zdrowia, cechy fenotypowe, wykształcenie, wiek, pochodzenie etniczne. Jeśli idzie o opinię psychologa jest ona przedstawiana tylko wówczas, jeśli dawca/dawczyni zgodzili się na konsultację, ponieważ rozmowa z psychologiem nie jest obowiązkowa. Ośrodek zbiera również rozszerzone nieidentyfikujące informacje takie jak zdjęcia dawców z dzieciństwa ale: „nie jest to wymóg bezwzględny” (osoba zarządzająca). Należy to uznać za  dobrą praktykę wobec pacjentów- biorców. Ośrodek limituje liczbę potomstwa jednego dawcy/dawczyni do 5 rodzin korzystających z tego samego dawcy/dawczyni. Jak mówi personel w przypadku dawstwa międzypacjenckiego: „szansa, że dawczyni wróci do dawstwa jest praktycznie zerowa”, a „komórki jednej dawczyni nie idą do kilku pacjentek a do jednej – mamy tu opcję dawstwa spontanicznego i planowego”. Z rozmów z pacjentami wynika jednak, iż pacjenci nie byli informowani, jaki jest limit biologicznego potomstwa przypadającego na jedną dawczynię. Rekrutacją dawców gamet zajmuje się kierownik laboratorium, a ostateczną decyzję podejmuje lekarz. Kandydaci na dawców/dawczynie nie są obligatoryjnie konsultowani przez psychologa: „Informujemy, że dobrze by było, ale jeżeli nie chce -  nie zmuszamy”, „Wychodzimy z założenia, że to dorośli ludzie”, „Przedstawiamy, jakie są potencjalne zagrożenia, są osoby które rezygnują z dawstwa”. Pomimo, iż osoba zarządzająca twierdzi, iż pacjenci przed zabiegiem przyjęcia gamet/zarodków dawców są informowani o stanie prawnym biorstwa i dawstwa gamet oraz zarodków oraz o aspektach psychologicznych i społecznych dawstwa to pacjenci tych deklaracji nie potwierdzili.

W rozmowach z pacjentami powracał temat braku wsparcia psychologicznego dawców i biorców. W Ośrodku brak jest materiałów edukacyjnych na temat dawstwa dotyczących aspektów psychologicznych i społecznych, nie poleca się żadnych grup wsparcia, grup dyskusyjnych czy poradników. Sugerujemy, iż warto byłoby takie wsparcie zapewnić, co nie tylko wynika z „Pacjenckich standardów”, ale przede wszystkim z potrzeb pacjentów, które były nam zgłaszane w rozmowach.

Umowy dotyczące dawstwa i biorstwa gamet oraz zarodków są rejestrowane oraz przechowywane zgodnie z ministerialnym rozporządzeniem o przechowywaniu dokumentacji.

17. NASZE REKOMENDACJE


Zamieszczamy nasze rekomendacje w dwóch osobnych działach: dobrych praktyk oraz rekomendacji

Dobre praktyki:

  1. We wszystkich rozmowach z pacjentami była przywoływana postać pani embriolog, jako „dobrego ducha Ośrodka”. Zauważyłyśmy, iż dla wielu pacjentów pani embriolog jest człowiekiem – instytucją oraz osobą ocieplającą ogólny odbiór Ośrodka. Zwracamy uwagę, iż stworzenie takich relacji pomiędzy osobą z personelu i pacjentami należy uznać za wyjątkowe i bardzo pozytywne;
  2. Uwagę zwracają dobrze przygotowane dokumenty w zakresie ich części informacyjnej. Mogą być dla pacjentem źródłem cennych informacji;
  3. Za dobrą praktykę należy uznać również sposób prezentacji danych Ośrodka na stronie internetowej, przede wszystkim objaśnienie metodologii.

Rekomendacje:

  1. Sugerujemy udostępnienie cennika w rejestracji oraz uczynienie go bardziej przejrzystym;
  2. Rekomendujemy informowanie pacjentów o dniach i godzinach przyjęć lekarzy w ramach programu MZ i zwrócenie uwagi pracowników Rejestracji na tę kwestię. Optymalnie: ujednolicenie zasad przyjęć pacjentów płatnych i „refundacyjnych” bez wydzielania godzin (z założeniem kontynuacji leczenia u jednego lekarza);
  3. Rekomendujemy umożliwienie rozliczeń bezgotówkowych oraz wydawanie paragonów/faktur do każdej wpłaty;
  4. Rekomendujemy ponowną analizę dokumentów podpisywanych z pacjentami;
  5. Sugerujemy przyjęcie formalnej polityki dotyczącej obecności osoby bliskiej: rutynowe informowanie pacjentów o tej możliwości z góry, być może włączenie tej informacji w treść obecnych dokumentów/ulotek oraz umożliwienie pacjentkom obecności osoby bliskiej również przy transferach;
  6. Rekomendujemy wydzielenie osobnej rejestracji dla poradni leczenia niepłodności, z przeszkolonym w temacie niepłodności personelem;
  7. Sugerujemy przeorganizowanie przestrzeni „za czerwonymi drzwiami” tak, aby pacjenci mogli czuć się komfortowo, lub wydzielenie przestrzeni tylko dla poradni leczenia niepłodności (warto przeanalizować tę kwestię ze względu na zmiany jakie Salve Medica ma przed sobą tj. nowy budynek, zmiana formy działalności – o takich zmianach personel informował nas w rozmowach); w szczególności chodzi o pokój do pobierania nasienia oraz bezpośredni dostęp do łazienki z pokoju wypoczynkowego;
  8. Sugerujemy zwrócenie uwagi na skuteczność i wydajność linii informacyjno-konsultacyjnej: udostępnienie kontaktu do lekarza lub stworzenie całodobowej linii, w której osoba przyjmująca telefony będzie miała merytoryczną wiedzę, aby zdecydować, czy sprawa pacjenta powinna być przekazana lekarzowi czy wymaga poradnictwa niższego rzędu. Wskazujemy również na obciążenie embriologa, o czym często wspominali pacjenci: obecna sytuacja, w której wszyscy pacjenci mają kontakt do embriologa udzielającego wszelkich informacji wydaje się być odbierana negatywnie przez pacjentów, z którymi rozmawiałyśmy - po pierwsze ze względu na szacunek do pracy embriologa, po drugie ze względu na szacunek dla pacjentów, którzy potrzebują kontaktu z lekarzem prowadzącym bądź kompetentną rejestracją/infolinią bez zbędnej zwłoki;
  9. Rekomendujemy położenie większego nacisku udział psychologa w pracy Ośrodka i  na wsparcie psychologiczne pacjentów (rutynowe rekomendowanie konsultacji przez lekarza), szczególnie pacjentów korzystających z biorstwa i dawstwa gamet i zarodków; jeśli nie jest możliwe organizowanie warsztatów, warto byłoby przynajmniej udostępniać treści dotyczące niepłodności, biorstwa i dawstwa, adopcji w Ośrodku – w miejscach gdzie pacjenci często spędzają kilka godzin w oczekiwaniu na zabiegi/badania;
  10. Sugerujemy umieszczenie na stronie WWW informacji o internetowych grupach wsparcia dla pacjentów i korzystanie z tego źródła również w pracy z pacjentami, szczególnie że część funkcjonujących serwisów pacjenckich podlega ścisłej moderacji merytorycznej i jest prowadzona w zgodzie z rekomendacjami medycznymi PTG i PTMR , więc stanowi rzetelne i wiarygodne źródłoinformacji ( www.nasz-bocian.pl, www.powiedziecirozmawiac.pl, www.nieplodnoscboli.pl);

Poradniki:
Zajść w ciążę. Przewodnik dla par, Piotr Pierzyński, Wydawnictwo CMR
Jak szybko zajść w ciążę, Christopher Wiliams, Wydawnictwo Purana
Niepłodność. Pomoc medyczna i psychologiczna, Bogna Pawelec, Wojciech Pabian, Wydawnictwo Słowa Smak
Opowieści terapeutyczne o niepłodności, Bogda Pawelec, Wydawnictwo Feeria
Drogi ku płodności, wszystko o leczeniu, diagnostyce i metodach wsparcia w niepłodności, pod red. Zacharek, Wydawnictwo Zacharek Dom Wydawniczy
Kiedy dziecko każe na siebie czekać, Marie Mornet, Michel Mornet, Wydawnictwo Esprit
Publikacje popularnonaukowe i beletrystyka:
Doświadczenie In Vitro. Niepłodność i nowe technologie reprodukcyjne w perspektywie antropologicznej, autorzy: Magdalena Radkowska-Walkowicz, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego
Płodność. Powrót do źródeł, Małgorzata Zimoń, Marcin Zimoń, Wydawnictwo Inspiracje
O śmierci, seksie i metodzie in vitro, Zdzisława Piątek, Wydawnictwo Universitas
Dzieci z chmur. Opowieść o adopcji i macierzyństwie, Justyna Bigos, Beata Mozer, Wydawnictwo Nasza Księgarnia
Dawanie życia. Problemy wspomagania rozrodu człowieka, pod red. Janusza Gadzinowskiego, Janusza Wiśniewskiego i Leszka Pawelczyka, Wydawnictwo Filozofia i Logika
Dziecko ze szkła. In vitro – moja droga do szczęścia, Dagmara Weinkiper-Halsing, Wydawnictwo E-media
Niepłodność, Seli Emre, Wydawnictwo Urban & Partner
Niepłodność. Szkoła przetrwania, Judith C. Daniluk, Wydawnictwo Sensus
Płodność, niepłodność, bezpłodność, Kaye Philippa, Wydawnictwo PZWL
Publikacje naukowe:
Niepłodność i rozród wspomagany, pod red. Jerzego Radwana i Sławomira Wołczyńskiego, Wydawnictwo Termedia
Algorytmy diagnostyczno-lecznicze w niepłodności, pod red. Sławomira Wołczyńskiego i Michała Radwana, Instytut Medycyny Pracy
Niepłodność. Zagadnienie interdyscyplinarne, pod red. Emilii Lichtenberg-Kokoszki, Oficyna Wydawnicza IMPULS

18. Komentarz osrodka do raportu

It appears your Web browser is not configured to display PDF files. No worries, just click here to download the PDF file.



Adres: ul. Szparagowa 10
91-211 Łódź
Telefon: 42 254 64 00
  42 254 64 01
E-mail: rejestracja@salvemedica.pl
WWW: http://salvemedica.pl
Kierownik: Dr n. med. Sławomir Sobkiewicz
OFERTA OŚRODKA:
  • Inseminacja nasieniem partnera
  • Inseminacja nasieniem dawcy
  • Własny bank nasienia dawców
  • Współpraca z krajowymi lub zagranicznymi bankami nasienia dawców
  • Badanie ogólne nasienia
  • Posiew nasienia
  • Test fragmentacji DNA plemników
  • MARtest
  • Badania hormonów
  • Badania kariotypów
  • Zapłodnienie pozaustrojowe IVF
  • IVF ICSI
  • IVF IMSI
  • PESA
  • TESA
  • IVF z komórką dawczyni
  • Własny bank komórek jajowych dawczyń (komórki świeże)
  • Własny bank komórek jajowych dawczyń (komórki mrożone)
  • IVF z nasieniem dawcy
  • AZ adopcja zarodka
  • Scratching endometrium
  • Onkofertility (zabezpieczenie nasienia u pacjentów onkologicznych)
  • Onkofertility (zabezpieczenie komórek jajowych u pacjentów onkologicznych)
  • Histeroskopia
  • HSG
  • Sono HSG
  • Laparoskopia
DODATKOWE INFORMACJE O OFERCIE
PICSI (urządzenie do selekcji nasienia), Primo Vision system ciągłego 24 h monitorowania rozwoju zarodków z nagraniem płyty od momentu zapłodnienia do dnia transferu, assistad hatching (laserowe nacięcie otoczki na zarodkach)
Projekt jest współfinansowany z Funduszy EOG w ramach programu Obywatele dla Demokracji logo fundusze norweskie logo fundacja batorego logo polska fundacja dzieci i mlodziezy