Wyświetl temat - Rodzice, których adoptowane dzieci są już dorosłe

Ogłoszenie!

Strefa czasowa UTC+1godz. [letni]




Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 52 ]  Przejdź na stronę 1, 2, 3, 4  Następna
Autor Wiadomość
PostZamieszczono: 05 lip 2014 21:04 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: 03 lip 2014 13:37
Posty: 9
Dzień dobry,

czy są tutaj rodzice, których dzieci już dorosły? Jaka jest Wasza historia? Jak układają się Wasze stosunki?
Kilkanaście/kilkadziesiąt lat temu adopcja była inaczej postrzegana przez społeczeństwo. Jak sobie poradziliście w takiej sytuacji z tym wszystkim?

Mam 30 lat i zostałam adoptowana jak miałam miesiąc. Zastanawiam się jak to wszytko układa się w innych rodzinach :)

_________________
http://www.nasz-bocian.pl/blog/582982


Na górę
 Wyświetl profil  
Odpowiedz z cytatem  
PostZamieszczono: 05 lip 2014 21:40 
Awatar użytkownika
O super, ciekawy temat :) Czasem się zastanawiam, jak to będzie, gdy nasze dzieciątko dorośnie? CO będzie myślało? Czuło? Czy będzie chciało zobaczyć matkę biologiczną?
A jak układają się Twoje stosunki z rodzicami adopcyjnymi? Biologicznymi? Kiedy dowiedziałaś się, że jesteś adoptowana? Jestem bardzo ciekawa jaki pogląd na adopcję ma osoba, która przez to przeszła. Jeżeli to nie tajemnica to czekam na Twój post :)
Pozdrawiam :)


Na górę
  
Odpowiedz z cytatem  
PostZamieszczono: 06 lip 2014 12:05 
Offline

Rejestracja: 24 lip 2013 22:13
Posty: 300
asia_a ja również jeśli można proszę napisz coś więcej:) Sama parę tygodniu temu adoptowałam kilkumiesięczną dziewczynkę i zastanawiam się jak to będzie w przyszłości...:)

_________________
trnado12

"Wczoraj, kiedy twoje imię ktoś wymówił przy mnie głośno, tak mi było jakby róża przez otwarte wpadła okno..."


Na górę
 Wyświetl profil  
Odpowiedz z cytatem  
PostZamieszczono: 23 sie 2014 20:01 
Offline

Rejestracja: 16 lip 2013 16:10
Posty: 376
Zdarzają się zaskakujące sytuacje. Dziewiętnastoletnia córka oświadczyła, że adoptując ją wiele lat temu powinnismy byli przewidzieć, czy będziemy w stanie pomóc jej przy wychowywaniu wnuków. :-D


Na górę
 Wyświetl profil  
Odpowiedz z cytatem  
PostZamieszczono: 05 mar 2015 13:07 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: 03 lip 2014 13:37
Posty: 9
Czy Wy, jako rodzice, niekoniecznie adopcyjni, jesteście w stanie sobie wyobrazić, że macie tak ogromny żal do dziecka, że nie chcecie go widzieć, a to dziecko ma również tak ogromny żal do Was, że też nie chce kontaktu?

Nie jest to optymistyczna perspektywa na przyszłość, prawda?
A ja chcę się dowiedzieć czy zachowanie moich rodziców jest związane z moja adopcją czy nie, czy jako dziecko adoptowane powinnam się jakoś szczególnie zachowywać w stosunku do rodziców? Mam wiele pytań ale najpierw chcę się dowiedzieć jakie stosunki panują w innych rodzinach w takiej sytuacji.

_________________
http://www.nasz-bocian.pl/blog/582982


Na górę
 Wyświetl profil  
Odpowiedz z cytatem  
PostZamieszczono: 05 mar 2015 15:02 
Offline
Awatar użytkownika
Dokarmiam bociana ;)

Rejestracja: 13 gru 2004 01:00
Posty: 14667
Lokalizacja: Dokładnie tam gdzie trzeba
asia_a pisze:
Czy Wy, jako rodzice, niekoniecznie adopcyjni, jesteście w stanie sobie wyobrazić, że macie tak ogromny żal do dziecka, że nie chcecie go widzieć, a to dziecko ma również tak ogromny żal do Was, że też nie chce kontaktu?

Nie jestem w stanie tego sobie wyobrazić i nawet o tym myśleć :roll:
asia_a pisze:
czy jako dziecko adoptowane powinnam się jakoś szczególnie zachowywać w stosunku do rodziców?

Ale niby czemu 8O Nie wiem może masz na myśli sławetną "wdzięczność" :roll: No cóż, ja mam wdzięczność wobec losu - obdarował mnie cudownym chłopcem - moim synem :love:

Warto dodać, że moje dziecko ma 10 lat i tyleż jesteśmy razem =xxx#

_________________
Synku, nie mógłbyś być bardziej mój :love:

:telefon: :domek: 01.2005

W każdym z nas tkwi talent. Ważne by go dostrzec i w niego uwierzyć


Na górę
 Wyświetl profil  
Odpowiedz z cytatem  
PostZamieszczono: 06 mar 2015 10:04 
Offline

Rejestracja: 16 lip 2013 16:10
Posty: 376
Asia_a, napisałaś za mało, żeby można było sensownie odpowiedzieć. Nie wiemy, czy żal rodziców jest słuszny i czy Twoje pretensje do nich są uzasadnione.

Z moich doświadczeń wynika, że dziecko po traumie wyrastając tworzy wokół siebie wysokie napięcie emocjonalne, trudne do zniesienia na co dzień. Nie chcę mówić, że każde, ale bardzo wiele. Częściej niż inne poszukuje mocnych wrażeń, które są mu potrzebne do odreagowania napięcia wewnętrznego.

Mam wspaniałą córkę, ale zdarzają się jej incydenty trudne do zaakceptowania. Dotychczas nie zrobiła nic takiego, czego nie da się wybaczyć.

Z jej strony słyszymy też wiele pretensji, ale ona nie ma zamiaru nas opuścic, choć próbowała juz dwukrotnie. Gdybyśmy mieli takie możliwości, to wynajęlibyśmy jej mieszkanie, żeby mogła być blisko, ale żeby huśtawka jej nastrojów nie wpływała stale na moje.

Dziecko adoptowane, czy biologiczne nie potrzebuje być wdzięczne, ale nie powinno też okazywać się niewdzięczne.


Na górę
 Wyświetl profil  
Odpowiedz z cytatem  
PostZamieszczono: 06 mar 2015 15:11 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: 03 lip 2014 13:37
Posty: 9
matula pisze:
Asia_a, napisałaś za mało, żeby można było sensownie odpowiedzieć. Nie wiemy, czy żal rodziców jest słuszny i czy Twoje pretensje do nich są uzasadnione.


Nie oczekuję tutaj odpowiedzi na takie pytanie, bo trudno rozsądzać cokolwiek nie znając całego obrazu sytuacji. Interesują mnie doświadczenia rodziców adopcyjnych, już starszych dzieci. Chcę wiedzieć co myślą inni rodzice, co czują, jakie mają problemy, może dzięki temu sama lepiej zrozumiem postępowanie moich rodziców. Wiem, że każda rodzinna jest inna ale cóż innego mi pozostaje?

_________________
http://www.nasz-bocian.pl/blog/582982


Na górę
 Wyświetl profil  
Odpowiedz z cytatem  
PostZamieszczono: 06 mar 2015 15:37 
Offline

Rejestracja: 06 wrz 2012 15:13
Posty: 2090
matula pisze:
Mam wspaniałą córkę, ale zdarzają się jej incydenty trudne do zaakceptowania. Dotychczas nie zrobiła nic takiego, czego nie da się wybaczyć.



A co by to ewentualnie mogło być? Wiem, że to czysto hipotetyczne pytanie, ale zastanawiam się jaka własnie jest ta granica wybaczenia/niewybaczenia dziecku adoptowanemu czy może dziecku w ogóle. Prosze, nie traktuj mojego pytania oceniająco. Zastanawiam się po prostu jakie zachowanie, jak daleko posunięta sytuacja jest w stanie zachwiać więź zbudowaną z dzieckiem.


Na górę
 Wyświetl profil  
Odpowiedz z cytatem  
PostZamieszczono: 06 mar 2015 17:06 
Offline

Rejestracja: 16 lip 2013 16:10
Posty: 376
Pocahontas, każdy musi sam wiedzieć, czego nie jest w stanie wybaczyć dziecku. Co sądzisz o synu (biologicznym), który niedawno zamordował rodziców? To jest tylko przykład, nijak się ma do mojej córki.


Na górę
 Wyświetl profil  
Odpowiedz z cytatem  
PostZamieszczono: 06 mar 2015 17:11 
Offline

Rejestracja: 06 wrz 2012 15:13
Posty: 2090
O to tych rodziców już nigdy nie zapytamy. Nie wiem co sądzę, chyba że był pod bardzo mocnym wpływem dziewczyny, a jesli nie, to psychopatą.
Myślę, że dla mnie byłoby to bezpieczeństwo rodziny - fizyczne, emocjonalne. Wyobrażam sobie, że mogłabym zatroszczyć się o nawet mocne postawienie granic, ale na poziomie woli chyba zawsze chciałabym wybaczyć. No ale to oczywiście gdybanie i hipoteza.


Na górę
 Wyświetl profil  
Odpowiedz z cytatem  
PostZamieszczono: 06 mar 2015 17:29 
Offline

Rejestracja: 16 lip 2013 16:10
Posty: 376
Pocahontas, z mojego punktu widzenia, to trafna odpowiedź. Ale są rózni rodzice, może nie potrafią wybaczyć mniej istotnych rzeczy.

-- 06 mar 2015 21:55 --

Asia_a, oto jedna z trudnych historii :

http://forum.gazeta.pl/forum/w,581,1468 ... azka_.html

To historia skrajna, ale może znajdziesz w niej coś dla siebie.

Taką bardziej zwyczajną, wzajemnych nieporozumień opisywała kiedyś Ewik, ale nie pamiętam na jakim wątku.

Rodzice chętnie piszą o małych słodkich dzieciach, gorzej gdy pojawiają się kłopoty z dorosłymi.


Na górę
 Wyświetl profil  
Odpowiedz z cytatem  
PostZamieszczono: 14 mar 2015 23:25 
Offline
Mateczka
Awatar użytkownika
Mateczka
Dokarmiam bociana ;)

Rejestracja: 31 paź 2009 01:00
Posty: 24936
Lokalizacja: zachodniopomorskie
asia_a pisze:
Czy Wy, jako rodzice, niekoniecznie adopcyjni, jesteście w stanie sobie wyobrazić, że macie tak ogromny żal do dziecka, że nie chcecie go widzieć, a to dziecko ma również tak ogromny żal do Was, że też nie chce kontaktu?
nie potrafię sobie tego wyobrazić

_________________
Moja droga po szczęście, Czupurkowa mama

rudzia211 :bigok:


Na górę
 Wyświetl profil  
Odpowiedz z cytatem  
PostZamieszczono: 31 mar 2015 18:57 
Offline
Mateczka
Awatar użytkownika
Mateczka

Rejestracja: 28 sie 2009 00:00
Posty: 16165
Lokalizacja: Bawaria
A to ja Wam opowiem historie mojej znajomej.
Adoptowala dziewczynke z Indonezji, corka miala chyba 5 lat w momencie adopcji. Przywiezli ja do Niemiec i bardzo kochali, duzo trudu wlozyli by corka nauczyla sie niemieckiego. Pomagali w szkole jak mogli, doprowadzili do matury, ktora zdala bardzo dobrze. Dziewczyna poszla na studia i.... wpadla w zle towarzystwo, narkotyki, pijactwo. W koncu wyprowadzila sie z domu od dobrze sytuowanych rodzicow i wyladowala na ulicy.
Nie wiem dokladnie jakie byly ich stosunki, jak to wszystko przebiegalo. Znam sytuacje z opowiesci adopcyjnej matki i ojca. Ta znajoma opowiadala mi, ze wieloktrotnie wyciagala reke do corki az ktoregos dnia spotkala ja na ulicy, w podartych butach, dziewczyna jej nie zauwazyla a ona poprostu przeszla na druga strone i nie chciala juz miec z nia kontaktu.
Nigdy wiecej w naszych rozmowach mi o tym nie wspomniala a ja niechcialam za jezyk ciagnac i rozdrapywac starych ran. Ale mysle, ze skoro mi to opowiedziala w momencie kiedy slabo sie znalysmy to musialo ja to jeszcze bardzo bolec, ze miala wielki zal.

_________________


Na górę
 Wyświetl profil  
Odpowiedz z cytatem  
PostZamieszczono: 01 kwie 2015 07:55 
Offline

Rejestracja: 16 lip 2013 16:10
Posty: 376
Bawareczka, to jeszcze nie to. Znam rodziców adopcyjnych, których córka uciekła z domu przed ukończeniem liceum, włóczyła się na ulicy z menelami, w ciąży zażadała pomocy. Dziecko się urodziło, rodzice pomagają, mimo, ze nie słyszą dobrego słowa. Mimo, że to ich boli i wyczerpuje.


Na górę
 Wyświetl profil  
Odpowiedz z cytatem  
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 52 ]  Przejdź na stronę 1, 2, 3, 4  Następna

Strefa czasowa UTC+1godz. [letni]


Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość


Nie możesz tworzyć nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów

Przejdź do:  
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group