Czego się boimy?

Temat: 
Adopcja Dziecka
choroba sierocaChciałabym zaproponować cykl artykułów dotyczących najtrudniejszych spraw, z jakimi czasami przychodzi się borykać rodzicom adopcyjnym. Może komuś przydadzą się te informacje (oby NIE!!!!!), a może ktoś będzie znał dobre sposoby na poradzenie sobie z tymi problemami.
Madźka

Część I : Choroba sieroca

Choroba sieroca – występujący u dziecka zespół zaburzeń i opóźnień w rozwoju fizycznym, ruchowym i psychicznym spowodowany długotrwałą rozłąką z osobami bliskimi (rodzicami, matką). Jest chorobą braku miłości. Może dotyczyć także dzieci, które mają dom i rodzinę, ale występują tam nieprawidłowe relacje.

Fazy choroby sierocej:
  1. Faza protestu – charakteryzuje się tym, że dziecko sprzeciwia się rozstaniu z matką krzy-kiem i płaczem. U starszych dzieci protest ten przybiera formę agresji słownej i fizycznej ( agresja na zewnątrz i autoagresja).
  2. Faza rozpaczy – dziecko w dalszym ciągu odczuwa lęk i zagrożenie, a ponieważ uznało, iż protest jest daremny zastąpiło go rozpaczą. Dziecko takie jest smutne, często płacze, mniej ożywione, po jakimś czasie obojętnieje.
  3. Faza wyobcowania (zobojętnienia) – rozpoznawana jest głownie ze względu na dalsze obojętnienie dziecka, które pozornie jest pogodzone z losem i przystosowane. Aktywność ulega dalszemu zahamowaniu, pojawiają się zachowania stereotypowe a także objawy zahamowania rozwoju umysłowego i emocjonalnego.

Charakterystyczne objawy:

Apatia, trudności w nawiązywaniu kontaktu („pusty wzrok”), zwolnione tempo rozwoju fizycznego i umysłowego, obniżenie lub wzmożenie napięcia mięśniowego, obniżona odpor-ność na infekcje, niechęć do jedzenia, zaburzenia żołądkowo – jelitowe, wymioty, płacz, krzyk, protesty, regresja, zachowania stereotypowe( kiwanie się, bujanie, kręcenie głową, bezmyślne stukanie zabawkami, rzucanie przedmiotami), „lepkość uczuciowa’, przewlekłe stany apatyczno – depresyjne.

Następstwa choroby sierocej:
  • Dotyczą głownie sfery emocjonalno – motywacyjnej oraz społecznej.
    • Zahamowanie rozwoju uczuć wyższych ŢNiedojrzałość uczuciowa, brak umiejętności dawania i odbierania miłości, skoki uczuciowe, osamotnienie, lęk, poczucie niższości Ţ depresja
  • Do głównych następstw należą (wg. Gessela)
  1. Zmniejszenie aktywności i zainteresowania otoczeniem,
  2. Brak integracji w całokształcie zachowań dziecka,
  3. Ubóstwo inicjatyw,
  4. Bezradność wobec nowych sytuacji społecznych lub stawianie przesadne-go oporu,
  5. Brak wyróżniających objawów przywiązania w stosunku do opiekunów, nadmierne zainteresowanie obcymi.
Możliwości kompensacji:
  • Zaburzenia są odwracalne, choć nie znikają całkowicie!
  •  Osierocone dziecko powinno jak najszybciej znaleźć się w środowisku rodzinnym!
  •  Nie ma gotowych rozwiązań – efekty oddziaływań zależne są od długości pobytu dziecka w placówce, wieku dziecka, indywidualnych właściwości dziecka.
  •  Pomocne w łagodzeniu traumatycznych przeżyć dziecka są:
  1. Akceptacja – przyjęcie dziecka ze wszystkimi problemami, wadami, deficytami, trudną przeszłością;
  2. Współdziałanie – zaangażowanie się w rozpoznawanie i zaspokajanie potrzeb dziecka przy jego aktywnym udziale;
  3. Dawanie dziecku swobody – stymulowanie rozwoju dziecka, nie ograni-czanie aktywności i inicjatywy oraz dążenia do samodzielności, respektowanie psychicznej niezależności, odręb-nych przekonań dziecka, przy jednoczesnej wymianie do-świadczeń i służeniu radą.
  4. Uznanie praw dziecka – stosunek rodziców do dzieci i stosowane przez nich metody wychowawcze są adekwatne do poszczególnych etapów rozwoju.
Etapy terapii:
  1. Stadium oswajania –życzliwa i pełna miłość, bez narzucania się dziecku. Bycie z dzieckiem, towarzyszenie, akceptacja, pozorna bierność.
  2. Stadium nawiązywania porozumienia – dziecko, po okresie spokoju, zaczyna objawiać niepokój, agresję, następuje aktywizacja przeżytych w przeszłości stanów frustracji.
  3. Stadium normalności – dziecko zaczyna „czuć” i dochodzi do równowagi emocjonalnej, przywiązuje się do opiekunów.

Bibliografia
Kozak S. 91986) „Sieroctwo społeczne”
Wagner I. (1997) „Sieroctwo społeczne – przyczyny, następstwa, formy kompensacji”
Czeredrecka B. (1988) „Potrzeby psychiczne sierot społecznych”
Łopatkowa M. (1989) „Samotność dziecka”
Heine M., Gajewska G. (1999) „Sieroctwo społeczne i jego kompensacja“

Zebrała: Magda Lesiak

4.333335
Twoja ocena: Brak Średnia: 4.3 (3 votes)

Odpowiedzi

Portret użytkownika lisawelch

Apexatropin review

Excellent article. Very interesting to read. I really love to read such a nice article. Thanks! keep rocking.
http://www.hardmenstore.com/apexatropin-review/

Portret użytkownika mike100

This is such a great

This is such a great interview - I can't wait to read the other ones

Jack,

Man in a van Manchester | Rubbish removal Manchester | Osteopathy | Moling

Portret użytkownika williamstover

gw-501516

These are selective androgen receptor modulators that help bodybuilders and athletes to achieve the top performance.Cardarine is known by the name Endurobol.It is chemically named as GW501516, manufactured by world leading pharmaceutical GlaxoSmithKline and Ligand Pharma in 1990.The purpose of Cardarine or GW501516 was to overcome cardiac and metabolic disorders.Some users think it’s a SARMs while experts were led to believe it is actually a Peroxisome proliferator-activated receptor delta agonist.Cardarine has another place to bind which is PPAR delta receptors located in the muscles.GW501516 binding with Peroxisome proliferator-activated receptor delta receptors are the exceptional case in the domain of steroids and Prohormones.
https://www.bigguysgym.com/cardarine-review/