SALVE-MEDICA Klinika Leczenia Niepłodności

Istnieje od 1993 roku

  • bierze udział w monitoringu Stowarzyszenia NASZ BOCIAN
  • jest Realizatorem programu refundacji in vitro
  • raportuje przeprowadzone zabiegi IUI i IVF w ramach European IVF Monitoring od roku 2008
  • zapoznał się z oczekiwaniami pacjentów spisanymi w postaci Standardów Pacjenckich
  • deklaruje stosowanie standardów terapeutycznych PTG SPiN i PTMR
  • personel Ośrodka uczestniczy w szkoleniach ESHRE i posiada certyfikaty ESHRE
  • zapewnia swoim pacjentom bezpośredni dostęp do opieki psychologicznej w ramach leczenia niepłodności
  • posiada certyfikat ISO i/lub CMJ
  • wykonuje badania/zabiegi w ramach NFZ:
    histeroskopie, laparoskopie, hydrolaparoskopie

Dane placówki

pin

Adres:

ul. Szparagowa 10
91-211 Łódź

phone

Telefon:

42 254 64 00

42 254 64 01

Nasza lokalizacja

Raport finalny 2015


Nazwa Ośrodka Salve Medica Łódź
Data przeprowadzonego monitoringu 17.02.2015



Spis treści raportu:

1. Podstawowe informacje o Ośrodku

2. Opis Ośrodka

3. Strona www Ośrodka, rzetelność informacji i
przejrzystość pracy Ośrodka wobec pacjenta

4. Program refundacyjny

5. Rejestracja wizyty

6. Wizyta lekarska: przebieg wizyty

7. Opieka nad mężczyzną

8. Opieka nad kobietą

9. Umowy z NFZ

10. Prawo: umowy
cywilnoprawne i prawa pacjenta

11. Prawo do
intymności i obecności osoby bliskiej

12. Prawo do
dokumentacji medycznej

13. Osoby
niepełnosprawne i ich prawo do leczenia

14. Pary nieheteroseksualne

15. opieka psychologiczna

16. Standardy w
dawstwie i biorstwie gamet oraz zarodków

17. NASZE REKOMENDACJE

18. Komentarz osrodka do raportu





1. Podstawowe informacje o Ośrodku


Ośrodek przestrzega algorytmów diagnostyczno-terapeutycznych Polskiego
Towarzystwa Medycyny Rozrodu oraz Sekcji Płodności i Niepłodności
Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego. Ośrodek ma wdrożony system
zarządzania jakością ISO 9001:2008. Ośrodek raportuje swoje wyniki w
ramach European IVF Monitoring Polska. Personel Ośrodka posiada
członkostwo w ESHRE,  uczestniczy w szkoleniach ESHRE i posiada
certyfikaty ESHRE (embriolog ma certyfikat Senior Clinical Embryologist
ESHRE). Ośrodek zadeklarował znajomość „Pacjenckich standardów w
leczeniu niepłodności 2014” przygotowanych przez Stowarzyszenie NASZ
BOCIAN.



Ośrodek wykonuje badania i zabiegi w ramach umowy z NFZ. Informacja o
możliwości wykonania badań w ramach NFZ przekazywana jest przez lekarza
podczas wizyty.



2. Opis Ośrodka


Ośrodek mieści się w dużym budynku szpitalnym, który – poza leczeniem
niepłodności – oferuje również szereg innych świadczeń medycznych,
zarówno niepublicznych jak i finansowanych z NFZ. Zakres oferty jest
niezwykle szeroki, jednak poradnia leczenia niepłodności jest
wydzielona dość umownie – jest to po prostu przestrzeń na parterze
Ośrodka oddzielona od reszty szpitala  ogólnodostępną poczekalnią
i drzwiami, za którymi znajduje się poradnia leczenia niepłodności.
Niektórzy lekarze przyjmują ponadto pacjentów na pierwszym piętrze
budynku. Wszyscy pacjenci Ośrodka spotykają się w jednej rejestracji,
która przyjmuje kilka osób jednocześnie – wprawdzie poszczególne
rejestratorki są oddzielone od siebie małymi szybami, ale pacjenci
stojący obok mogą usłyszeć treść rozmów.



Architektoniczne rozplanowanie przestrzeni za tzw. „czerwonymi
drzwiami” oddziela poradnię leczenia niepłodności od reszty przestrzeni
szpitalnej: za drzwiami mieści się pokój do pobierania nasienia,
laboratorium oraz sala zabiegowa i wypoczynkowa. 



Ośrodek zapewnia pacjentom bezpłatny dostęp do wody pitnej w
poczekalni. Dodatkowy płatny automat z innymi napojami jest również
dostępny. Przestrzeń poczekalni oraz ilość krzeseł są absolutnie
wystarczające, chociaż fakt, że przestrzeń ta jest wspólna dla
wszystkich, może powodować dyskomfort pacjentów.



Sytuacja badawcza:



Monitoring odbywał się w dniu regularnej pracy Ośrodka. Pacjentki
zgłaszały się do rozmów spontanicznie, w tym z częścią przeprowadzono
rozmowy w innym dniu zgodnie z życzeniem.



3. Strona www Ośrodka, rzetelność informacji i przejrzystość pracy
Ośrodka wobec pacjenta


Strona www:



Na stronie internetowej Ośrodka znajdują się opisy wykonywanych
zabiegów i badań wraz z informacją o przygotowaniu, przebiegu,
skuteczności oraz skutkach ubocznych. Pacjenci oceniają konstrukcję
strony i informacji na niej podanych jako: „Informacje łatwe do
znalezienia”. Ponadto informacje te są przekazywane są pacjentom
również w formie ulotek na wizycie lekarskiej.

Na stronie www znajdują się tylko trzy biogramy: pani embriolog i dwóch
ginekologów. Sugerujemy, iż warto byłoby rozbudować tę część
informacyjną. Dane kontaktowe Ośrodka oraz telefon są łatwe do
znalezienia. Bezpośrednio ze strony www można również wysłać wiadomość
oraz umówić się na wizytę przez Internet.



Jeśli idzie o linię dyżurną dla pacjentów:



Z wywiadu z osobą zarządzającą wynika, że linia
informacyjno-interwencyjna dla pacjentów po punkcji i in vitro działa
24h. Do godziny 18.00 jest to bezpośredni telefon do embriologa, a po
18.00 można zadzwonić na szpitalny oddział ginekologiczny, gdzie
dyżuruje dwóch ginekologów, położna oraz anestezjolog. Jest to kontakt
bezpłatny. W wywiadach pacjenci skarżyli się jednak na utrudniony
kontakt: „Czasem kontakt po kilku
godzinach od telefonu”, „Czasem przez pół dnia nie można się dodzwonić,
pytanie co by było gdyby pani Małgosia poszła na urlop”, „Tylko telefon
do pani embriolog, trochę mało, nie zawsze może telefon odebrać”, „Za
mało takich Pań Małgoś”
. Problem z kontaktem wynika z tego, że
wszyscy pacjenci dostają numer do jednej osoby (embriolożki), która
uczestniczy w zabiegach i nie zawsze jest dostępna, ale podkreślano, że
zawsze oddzwania: „Niestety
rejestracja jest niekompetentna a lekarz niedostępny, oddelegowany jest
do kontaktu embriolog i jest z tego tytułu zarobiony”
. Osoba embriologa powracała we wszystkich rozmowach z pacjentami i pracująca na tym stanowisku osoba była określana terminami: „Filar tego wszystkiego”, „gdyby jej zabrakło nie wiem co by było”.



W Ośrodku uruchomiony jest ponadto ogólny telefon informacyjny dla wszystkich pacjentów, jednak pacjenci zauważali: „Panie
w call center nie mają wiedzy o zakresie badań, konsultacji”, „Pani
mówi, że nie przełączy i nie poda telefonu”, „trudna komunikacja”.
Pacjenci chcieliby: „żeby można było do kogoś przełączyć i rozmawiać z kimś kompetentnym”.



Jeśli idzie o materiały informacyjne dostępne w Ośrodku:



Głównym pisemnym źródłem informacji dla pacjentów są broszury
informacyjne przygotowane przez Ośrodek, z reguły załączane do
dokumentów bądź będące ich częścią. Informacje w nich zawarte są
dokładnie rozpisane i podane zrozumiałym językiem. Potwierdzają to
analiza własna materiałów i wywiady pacjenckie: „mieliśmy dużo broszur”, „ogólnie dobra informacja”,
jak również wywiady z lekarzem i osobą zarządzającą. Jednakże z tych
samych wywiadów wynika, iż informacja w dużej mierze ogranicza się do
tychże ulotek, a informacje przekazywane przez lekarza nie zawsze są
zrozumiałe. Zgodnie z relacjami pacjentów najwięcej informacji ustnych
pacjenci otrzymują od embriologa i to z nim mogą wyjaśnić wątpliwości.



Jeśli idzie o politykę informacji o kosztach leczenia w Ośrodku: 



Przy wejściu do szpitala znajduje się tablica informacyjna ze spisem
lekarzy, ale brak jest wyszczególnienia oferowanych usług oraz cennika.
Nie sposób zatem skonfrontować czy ceny podane na stronie WWW są
aktualne, ponieważ nie udostępniono cennika w przestrzeni Ośrodka, jak
również nie ma wydruków cennika w rejestracji.  Pracownicy
rejestracji mają ceny jedynie w systemie komputerowym. Wywiady z
pacjentami również potwierdzają brak informacji w tym zakresie, w tym
odnotowałyśmy relacje pacjentów, iż rejestracja nie informuje o cenach
zabiegów. Cennik konsultacji lekarskich jest zróżnicowany, uzależniony
od osoby lekarza i od tego, czy jest to pierwsza czy kolejna
wizyta.  Zauważyłyśmy, iż prowadzi to do nieporozumień, choć
zasady wyceny są czytelnie opisane na stronie WWW. Pacjenci skarżyli
się jednak na brak informacji bezpośredniej w rejestracji: „wizyta
płatna 150-180 zł, kolejna z USG jest płatna połowę pierwszej – 50-90
zł, o czym nikt nam nie powiedział. My kolejne wizyty które mieliśmy,
przepłaciliśmy trzykrotnie, bo płaciliśmy jak za pierwszą wizytę,
zupełnie przez przypadek zauważyłam, że powinniśmy zapłacić 50%, nikt o
tym nie informuje”, „W rejestracji nie pytają, która to wizyta”.




W Ośrodku w kilku przypadkach nie ma możliwości płatności
bezgotówkowych, informacja taka jest umieszczona na stronie www (na
stronie zawarto informację, iż tylko za niektóre zabiegi/badania można
zapłacić bezgotówkowo i z informacji wynika również, iż wszystkie
zabiegi wspomaganego rozrodu tj. IVF oraz inseminacje muszą być
opłacone gotówką), potwierdzają to także wywiady z pacjentami. Paragony
wydawane są tylko do badań i wizyt lekarskich, natomiast za procedurę
in vitro pacjenci dostali odręczne pokwitowanie wpłaconej kwoty, czym –
zgodnie z ich relacją – byli zdziwieni: „Za
sam transfer ręcznie wypisane potwierdzenie, że wręczyliśmy 13.000 zł,
sami byliśmy zaskoczeni, trochę dziwne; za wizytę dostaliśmy dokument z
kasy fiskalnej”
. Inna pacjentka powiedziała: „Wymusiłam
przelew, było to trudne, bo oni nie podają numeru konta na stronie.
Powiedziałam, że nie będę wieźć wielu tysięcy w walizce, bo to
niebezpieczne”.




Jeśli idzie o politykę informacyjną Ośrodka o skuteczności zabiegów:



Statystyki na stronie www podane są dla IVF/ICSI, IVF/ICSI z dawstwa
gamet, kriotransferu, ICSI z mrożonych komórek jajowych odpowiednio dla
ciąż biochemicznych oraz klinicznych, ale liczonych na cykl. Statystyki
takie wiszą też w poczekalni. Ośrodek jako jeden z nielicznych
udostępnił również swoje statystyki w ramach programu refundacyjnego,
co jest bardzo dobrą praktyką. Zwracamy uwagę na metodologiczną
rzetelność Ośrodka w prezentowaniu tych danych. 



Jeśli idzie o politykę SET (transfer pojedynczego zarodka) w Ośrodku:



Wydaje się, że brakuje informacji o polityce SET (transferu
pojedynczego zarodka), co więcej na stronie internetowej w części IN
VITRO czytamy: „zwykle przenosi się 2-3 zarodki”. W wywiadach
lekarskich dowiadujemy się natomiast, że lekarze informują o polityce
transferu jednego zarodka oraz o ryzyku i skutkach transferu większej
liczby zarodków.  Wywiady z pacjentkami obrazują różnorodność
podejścia: niektóre pacjentki deklarowały, iż poruszano z nimi kwestię
ryzyka ciąży mnogiej i proponowano transfer jednego zarodka, jedna z
pacjentek przekazała natomiast, iż transferowano jej trzy zarodki
(dodała jednak, iż na jej wyraźną prośbę).


4. Program refundacyjny


Ośrodek jest realizatorem rządowego Programu refundacji in vitro od
lipca 2013 roku. Przy wejściu na ścianie budynku znajduje się tabliczka
informująca o powyższym. Informacja taka znajduje się także na stronie
www, gdzie podano statystyki dla programu ministerialnego. Na stronie
można również znaleźć odnośnik do strony www Ministerstwa Zdrowia. Poza
wyżej wymienionymi informacjami  brak dostępnych (opublikowanych
lub wydrukowanych) zasad przystąpienia do programu oraz regulaminu
Programu. Pomimo, iż osoba zarządzająca deklarowała, iż zasady
umawiania na wizyty oraz traktowanie pacjentów korzystających z
refundacji i pełnopłatnych są jednakowe, nie potwierdził tego wywiad
pacjencki. Pacjenci przekazywali, że w ramach programu MZ ich lekarz
przyjmuje tylko w poniedziałki i środy: „Nie poinformowano nas, że wizyty bezpłatne u naszego lekarza są w poniedziałki i środy w ramach programu”.
Co więcej nie zostali o tym uprzedzeni, a przy umawianiu wizyt
rejestracja też nie udzieliła takich informacji, w związku z czym w
wyniku braku informacji kilkakrotnie – jak twierdzą - zapłacili za
wizyty, które powinny być bezpłatne.


5. Rejestracja wizyty


Rejestracja usytuowana jest przy wejściu do budynku szpitala, pracuje w
niej sześć osób. Personel rejestracji odnosi się do pacjentów
życzliwie, stosując formę pan/pani, mówi przyciszonym głosem. Mimo to,
jak wspomniano, inni pacjenci mogą słyszeć treść rozmów personelu
rejestracji z pacjentem. Pacjenci przekazywali:  „Wszyscy wszystko słyszą, czy przychodzą do dentysty, czy na mammografię, absolutny skandal”.
Wynika to z faktu, że rejestracja obsługuje pacjentów zgłaszających się
do lekarzy wszystkich specjalności i nie ma wydzielonej rejestracji dla
pacjentów leczących się z powodu niepłodności. Należy jednak w tym
miejscu zauważyć, iż Ośrodek próbuje dołożyć starań, aby nie pogłębiać
dyskomfortu pacjentów z tytułu braku dyskrecji, np. treścią informacji
o inseminacji AIH/AID jest dopisek o podaniu wypełnionego formularza
pracownikom rejestracji, aby uniknąć omawiania, z jakiego tytułu
dokonywana jest płatność i w jakim celu przyszedł pacjent.



Rejestracja wizyty możliwa jest osobiście, telefonicznie, a za
pośrednictwem Internetu dla pacjentów pełnopłatnych (informacja
uzyskana od pacjentów). Czas oczekiwania na pierwszą wizytę wynosi
według relacji pacjentów jeden do dwóch dni, pacjenci przyjmowani są na
bieżąco.



Zgodnie z relacjami pacjentów wizyty lekarskie nie odbywają się
punktualnie, zazwyczaj jest  opóźnienie ok. 30 minut, ale zdarzają
się i dłuższe: „Transfer był opóźniony o kilka godzin”.
Personel nie informuje o opóźnieniach, bo i nie ma takiej możliwości z
uwagi na rozplanowanie przestrzeni i przeznaczenie rejestracji ogólnej,
z której korzystają wszyscy pacjenci, w tym pacjenci reszty
szpitala.  Ponadto część gabinetów znajduje się na pierwszym
piętrze gdzie nie ma rejestracji. Pacjenci muszą po prostu czekać na
swoją kolej – przy dłuższych opóźnieniach pacjenci sami udają się do
rejestracji po informację.



Personel rejestracji regularnie uczestniczy w szkoleniach. Dotyczą one
m.in. kontaktu z pacjentem, zachowania intymności rozmowy etc. Ostatnie
szkolenie prowadzone przez firmę zewnętrzną miało miejsce w styczniu
2015.


6. Wizyta lekarska: przebieg wizyty


Zgodnie z informacjami uzyskanymi od personelu i samych pacjentów,
lekarz zwraca się do pacjentów z szacunkiem i zachowaniem form
grzecznościowych. W czasie wizyty informacyjnej z reguły proponuje się
plan postępowania, omawia rodzaje i przebieg zalecanych badań i
zabiegów, omawia koszty zalecanych badań i zabiegów. Pacjenci
relacjonowali, iż nie otrzymywali pisemnego ani ustnego podsumowania
wizyty, jak również nie pytano ich, czy zrozumieli proponowany plan
postępowania, ale zazwyczaj otrzymywali pisemne podsumowanie zaleceń
oraz dawkowania przepisanych leków. Dobrą praktyką stosowaną przez
Ośrodek są ulotki do większości zabiegów, które wręczane są przez
lekarza na wizycie.



Długość pierwszej tzw. wizyty informacyjnej to zgodnie z informacjami
uzyskanymi od pacjentów i personelu ok. 30 minut, natomiast mimo
informacji od lekarza, że kolejne wizyty trwają po ok. 20 minut,
pacjenci z którymi rozmawiałyśmy, skarżyli się, że wizyty są
kilkuminutowe.  Czas poświęcany im podczas wizyty nie był ich
zdaniem wystarczający.  Jedna para przyznała, że nagrywała
lekarza, bo nie była w stanie nadążyć z przyswajaniem informacji, które
były: „prawie zrozumiałe”. Inni pacjenci podawali: „Lekarz mógłby więcej tłumaczyć, więcej własnej inicjatywy, nie czekać na pytania”, „doktor czasem zbywał, czasem nie zbywał”.



W rozmowach z pacjentami potwierdzono także, że osoba bliska może być
podczas wizyty lekarskiej. Niektórzy pacjenci zauważali, iż lekarz nie
zawsze o to pytał: „A towarzyszyła mi siostra, więc mogłabym skorzystać z jej obecności”.
Pacjenci zwracali również krytyczną uwagę na to, że nie wystawia się
zwolnień lekarskich na dni po transferze, można dostać tylko zwolnienie
na dzień transferu: „Żona poprosiła
o zwolnienie, powiedziano, że nie wystawiają i poradzono udać się do
swojego lekarza”,  „Pojechaliśmy do lekarza internisty; zwolnienie
wystawił lekarz z innej kliniki”
. Zwracamy uwagę, iż przyjęcie
takiej polityki może rodzić dyskomfort pacjenta, który odesłany do
innego lekarza  musi tłumaczyć szczegółowo sytuację innemu
specjaliście, co nie zawsze musi się spotkać ze zrozumieniem. Jednakże
jedna z rozmówczyń zadeklarowała, iż nie miała problemu z uzyskaniem
zwolnienia od lekarza (prosiła o zwolnienie na dni po transferze).


7. Opieka nad mężczyzną


W Ośrodku znajduje się jeden pokój do oddawania nasienia. Jest on
połączony bezpośrednio z laboratorium poprzez okno służące do
przekazywania próbki. Pokój ma nieduże rozmiary i jest zamykany od
środka. Znajdują się w nim umywalka i dwa taborety. Deklarowana
możliwość obecności osoby bliskiej wydaje się mało komfortowa w
realizacji ze względu na brak przestrzeni. Przy większej liczbie
pacjentów panowie proszeni są o skorzystanie z łazienki (informacja
uzyskana od pacjenta, który poinformował nas, że są dwa pomieszczenia
do oddawania nasienia, poproszony o pokazanie drugiego wskazał na
łazienkę). Łazienka ta jest jednocześnie wspólna dla pacjentek po
zabiegach. Pacjent zapytany przez nas zgodnie z pytaniem
kwestionariuszowym, czy „całość procedury była dla Pana krępująca?”, odpowiedział: „Bardzo,
zwykły sedes z umywalką, z estetyką nie ma nic wspólnego. Po oddaniu
nasienia naciska się dzwonek, wychodzi pani, a tam cztery osoby siedzą
w poczekalni i obserwują”
. Poczekalnia opisywana przez pacjenta
to przestrzeń wspólna dla laboratorium, pokoju wypoczynkowego, pokoju
do oddawania nasienia oraz jednej łazienki wspólnej dla wymienionych
wyżej pomieszczeń, której opis zawarto również w rozdziale pierwszym
„Opis Ośrodka”. W obserwacji bezpośredniej potwierdziłyśmy, że pacjenci
oczekujący w poczekalni w celu oddania nasienia udają się do pokoju i
wychodzą z niego będąc widzianymi przez wszystkie osoby przebywające w
tym czasie w poczekalni. Pomimo rozwiązania architektonicznego mającego
w zamyśle oddzielić osoby korzystające z poradni leczenia niepłodności
(część za „czerwonymi drzwiami”) od poczekalni ogólnej, praktyka
pokazuje, iż zachowanie dyskrecji jest bardzo trudne.



Oddanie nasienia w domu jest możliwe zgodnie z deklaracją personelu
(również do prezerwatywy bez środków plemnikobójczych). Potwierdza to
także treść ulotki Badanie nasienia- lista badań na skierowanie, która
zawiera krótki i przejrzysty opis samego badania, przygotowania oraz
zaleceń, w tym zawiera informację o możliwości oddania nasienia poza
Ośrodkiem. Należy uznać obecność i treść ulotki za dobrą praktykę.


8. Opieka nad kobietą


Gabinety lekarskie składają się z części konsultacyjnej, w której
znajdują się 3 krzesła – dla lekarza, pacjenta i osoby towarzyszącej
oraz pokoju badań z USG. To rozwiązanie wskazuje, iż obecność osoby
bliskiej towarzyszącej pacjentowi/pacjentce jest zakładana przez
Ośrodek. Gabinety ginekologiczne (łącznie trzy)  posiadają
bezpośredni dostęp do łazienki, co jest zgodne z Rozporządzeniem
Ministra Zdrowia. Łazienki te nie są dzielone z innymi gabinetami, ale
nie są zamykane od wewnątrz. W trakcie obserwacji bezpośredniej
potwierdziłyśmy, iż łazienki są czyste, nowe, o przyjemnym zapachu, z
ciepłą i zimną wodą, wyposażone w umywalkę, sedes, bidet. Dostępny jest
papier toaletowy, mydło i ręczniki papierowe a z jednorazowej odzieży
tylko spódniczki (pacjentki podnosiły to w rozmowach z nami wskazując,
iż przydałyby się również jednorazowe kapcie). Stan czystości łazienek
należy uznać za bez zarzutu.



Zgodnie z deklaracjami personelu i wypowiedziami pacjentów, podczas
badań/zabiegów lekarz informuje o podejmowanych czynnościach np. „użyjemy najmniejszego wziernika”, „użyjemy jednorazowego wziernika”, co również należy uznać za dobrą praktykę zgodną z „Pacjenckimi standardami w leczeniu niepłodności”.



Po zabiegach pacjentki mają dostęp do pomieszczenia pielęgnacyjnego,
jednak bez bezpośredniego dostępu do łazienki. Łazienka jest wspólna
także dla pacjentów korzystających z pokoju do oddawania
nasienia.  Sytuacja ta może być odbierana przez pacjentki jako
krępująca: pacjentki w koszulach po zabiegach muszą wychodzić na
korytarz, gdzie mogą spotkać pacjentów oczekujących na oddanie nasienia
lub personel Ośrodka. Pacjentki przygotowujące się do zabiegów nie
dostają jednorazowej odzieży ani jednorazowych kapci, zalecana jest
własna koszula. Ta praktyka może być przyjmowana przez pacjentów
pozytywnie bądź negatywnie w zależności od preferencji pacjentki:
niektóre pacjentki cenią sobie możliwość pozostania we własnych
„domowych” koszulach nocnych, inne mogłyby woleć skorzystanie z odzieży
jednorazowej. Sugerujemy zapewnienie im takiej możliwości.



Rzeczy osobiste pacjentek poddających się zabiegom są pozostawiane w
przylegającym do pomieszczenia pielęgnacyjnego pokoju, w szafie. Pokój
nie jest zamykany na klucz, torebki z dokumentami musi pilnować osoba
towarzysząca (o ile taka osoba towarzyszy pacjentce). Sugerujemy
wprowadzenie możliwości zamykania szafek na klucz, aby rzeczy
pozostawione przez pacjentki były zabezpieczone, nawet w sytuacji, gdy
pacjentce nie towarzyszy osoba bliska w dniu zabiegu. Pacjentki
przebywające w pokoju pielęgnacyjnym mają dostęp do wody pitnej, a
personel czuwa nad stanem pacjentek, zagląda i sprawdza jak się czują
(potwierdzone zarówno rozmowami z pacjentkami, jak i rozmowami z
personelem).


9. Umowy z NFZ


Ośrodek posiada podpisane kontrakty z NFZ. Badania wykonywane w ramach
NFZ to: badania genetyczne, mamografia, cytologia, usg, histeroskopia,
laparoskopia, endokrynologia, diagnostyka – hormony, część zabiegowa,
wizyty.



O możliwości wykonania badań/zabiegów w ramach NFZ informuje lekarz
podczas wizyty. Nowi pacjenci są zapisywani obecnie na 2016 rok. Nie da
się określić ilu pacjentów może skorzystać z puli badań, ponieważ
Ośrodek leczenia niepłodności nie jest wydzielony z ogólnej,
wielospecjalistycznej przychodni. Pacjentka potwierdziła w rozmowie z
nami: „Spytałam o cenę badania, lekarz odpowiedział, że badanie zostanie wykonane w ramach NFZ”.


10. Prawo:
umowy cywilnoprawne i prawa pacjenta


Dokumentacja otrzymana w Ośrodku od osoby zarządzającej zawierała następujące dokumenty:


  1. Umowa dotycząca procedury związanej z dawstwem komórek jajowych
  2. Zgoda na procedurę zapłodnienia pozaustrojowego wraz z embriotransferem
  3. Zgoda na badanie HSG
  4. Świadoma zgoda na biopsję endometrium oraz na badanie diagnostyczne ERA
  5. Kwestionariusz dla dawczyni komórek jajowych
  6. Kwestionariusz dla biorczyni komórek jajowych, program dawstwa oocytów
  7. Regulamin uczestnictwa w programie zdrowotnym „Program – leczenie
    niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego na lata 2013-2016”
  8. Załącznik nr 1, załącznik nr 2 oraz załącznik nr 3 do regulaminu
    uczestnictwa w programie zdrowotnym  „Program – leczenie
    niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego na lata 2013-2016”
  9. Oświadczenia pacjentów zakwalifikowanych do ministerialnego programu refundacji leczenia niepłodności procedurą In vitro
  10. Przygotowanie pacjentki na zabiegi histerosalpingografii, histeroskopii, histeroresekcji
  11. Informacje o IVF/ICSI– ET dla par leczących się w Salve-Medica
  12. Lista bezpłatnych badań i wizyt realizowanych w ramach Programu
    leczenie niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego na lata
    2013-2016
  13. Inseminacja: AIH/AID
  14. Przygotowanie lekami do IVF-ET w długim lutealnym protokole
  15. Informacja dla pacjenta przyjmowanego do zabiegów operacyjnych
  16. USG narządu rodnego i kontroli owulacji
  17. Badanie nasienia: lista badań na skierowanie
  18. Oświadczenie męża/partnera dawczyni
  19. Oświadczenie dawczyni komórek jajowych
  20. Przygotowanie lekami do IVF-ET w protokole z antagonistą GnRH
  21. Kwestionariusz dla dawczyni komórek jajowych. Procedura podziału komórek



Z uwagi na fakt, że analiza umów pod kątem formalno-prawnym stanowi
tylko jeden  z celów prowadzonego monitoringu, poniżej
przedstawione zostaną najważniejsze wątpliwości.



1. Umowa dotycząca procedury związanej z dawstwem komórek jajowych



W nazwie umowy nie ma określenia, czego dotyczy. Objaśnienie pojawia
się dopiero w treści umowy. W paragrafie czwartym, punktach 1 i 2
znajduje się zapis o ustalonej z góry kwocie rekompensaty, której może
żądać pacjentka „za wszelkie niedogodności, na jakie zostanie narażona”. Punkt drugi ponadto zawiera zdanie, iż „kwota
określona w punkcie 1 wyczerpuje wszystkie jej [pacjentki- dopisek
nasz] roszczenia względem Salve Medica związane z przeprowadzoną
Procedurą”.




Zwracamy uwagę, iż zapis powyższy w części dotyczącej wyłączenia
odpowiedzialności Ośrodka może być uznany za klauzulę abuzywną zgodnie
z art. 385³ pkt 2 ustawy kodeks cywilny: 



„W razie wątpliwości uważa się, że niedozwolonymi postanowieniami umownymi są te, które w szczególności:



2) wyłączają lub istotnie ograniczają
odpowiedzialność względem konsumenta za niewykonanie lub nienależyte
wykonanie zobowiązania;”




Pacjenci sygnujący umowę mogą nabrać błędnego przekonania, iż ich
roszczenia wynikające z wystąpienia np. negatywnych następstw i
powikłań są bezpodstawne, co nie jest zgodne z prawdą. Cytując: "Lekarz ma obowiązek wykonywać zawód (...) z należytą starannością” (art. 4 u.z.l.). Warunek ten znajduje się także w art. 8 KEL: "Lekarz
powinien przeprowadzić wszelkie postępowanie diagnostyczne, lecznicze i
zapobiegawcze z należytą starannością, poświęcając im niezbędny czas"
.
Każdy podmiot udzielający świadczeń opieki zdrowotnej jest zobowiązany
do udzielania świadczeń świadczeniobiorcom z zachowaniem należytej
staranności. Tym samym podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych
poniesie odpowiedzialność za niedołożenie należytej staranności, za
wszelką winę nieumyślną i umyślną, niezależnie od zastrzeżeń zawartych
w umowie. Zapis może zatem sugerować pacjentowi, który nie jest
prawnikiem i nie potrafi prawidłowo ocenić całości sytuacji pod
względem medycznym i prawnym, iż nie przysługuje mu prawo
podnoszenia  roszczeń odszkodowawczych, podczas gdy każdorazowo
ocena zasadności podnoszenia roszczeń należy do właściwego sądu. Umowa
dotyczy ponadto roszczeń, które jeszcze nie powstały lub mogą nigdy nie
powstać, bez wskazania ich rodzaju i zakresu.



2. Zgoda na procedurę zapłodnienia pozaustrojowego wraz z embriotransferem



Bez uwag



3. Zgoda na badanie HSG



Bez uwag



4. Świadoma zgoda na biopsję endometrium oraz na badanie diagnostyczne ERA



Bez uwag



5. Kwestionariusz dla dawczyni komórek jajowych



Bez uwag



6. Kwestionariusz dla biorczyni komórek jajowych, program dawstwa oocytów



Bez uwag



7. Regulamin uczestnictwa w programie
zdrowotnym pn. „program – leczenie niepłodności metodą zapłodnienia
pozaustrojowego na lata 2013-2016”




Nie analizowano (wzór ministerialny)



8. Załącznik nr.1., załącznik nr.2
oraz załącznik nr.3 do regulamin uczestnictwa w programie zdrowotnym
pn. „program – leczenie niepłodności metodą zapłodnienia
pozaustrojowego na lata 2013-2016”




Nie analizowano (wzór ministerialny)



9. Oświadczenia pacjentów zakwalifikowanych do ministerialnego programu refundacji leczenia niepłodności procedurą In vitro



Bez uwag



10. Przygotowanie pacjentki na zabiegi histerosalpingografii, histeroskopii, histeroresekcji



Dokument napisany jasnym, zrozumiałym językiem z wyjaśnieniem krok po
kroku przygotowania do zabiegu/ów  i zaleceń pozabiegowych, jak
również z opisem możliwych skutków ubocznych i podaniem dyżurnego
numeru telefonu. Konstrukcję dokumentu należy uznać za wyczerpującą dla
pacjenta.



11. Informacje o IVF/ICSI– ET dla par leczących się w Salve-Medica



Dokument napisany jasnym, zrozumiałym językiem z wyjaśnieniem krok po
kroku samej procedury, przygotowania do niej i zaleceń pozabiegowych,
jak również z opisem możliwych skutków ubocznych i podaniem dyżurnego
numeru telefonu. Konstrukcję dokumentu należy uznać za wyczerpującą dla
pacjenta.



12. Lista bezpłatnych badań i wizyt
realizowanych w ramach Programu leczenie niepłodności metodą
zapłodnienia pozaustrojowego na lata 2013-2016




Bez uwag



13. Inseminacja: AIH/AID



Dokument napisany jasnym, zrozumiałym językiem z objaśnieniem kolejnych
kroków postępowania i informacjami o przygotowaniu do zabiegu. Zwracamy
uwagę na zapis dotyczący dyskrecji uiszczenia opłaty za zabieg, uważamy
go za dobrą praktykę wobec pacjentów. Konstrukcję dokumentu należy
uznać za wyczerpującą dla pacjenta.



14. Przygotowanie lekami do IVF-ET w długim lutealnym protokole



Uwaga merytoryczna: „W dniu następnym po pobraniu embrionów,
zostaniecie Państwo poinformowani o efektach zapłodnienia pobranych
komórek jajowych”- z treści informacji wynika, iż chodzi o pobranie
komórek jajowych, a nie embrionów. Poza tym bez uwag, konstrukcję
informacji należy uznać za wyczerpującą dla pacjenta.



15. Informacja dla pacjenta przyjmowanego do zabiegów operacyjnych operacyjnych Salve



Bez uwag. Dokument napisany jasnym, zrozumiałym językiem objaśniającym
w jaki sposób pacjent powinien się przygotować do zabiegu. Konstrukcję
dokumentu należy uznać za wyczerpującą dla pacjenta.



16. USG narządu rodnego i kontroli owulacji



Bez uwag



17. Badanie nasienia: lista badań na skierowanie



Bez uwag. Dokument napisany jasnym, zrozumiałym językiem objaśniającym
w jaki sposób pacjent powinien się przygotować do zabiegu. Konstrukcję
dokumentu należy uznać za wyczerpującą dla pacjenta.



18. Oświadczenie męża/partnera dawczyni



Zwracamy uwagę na brak podstawy prawnej do składania oświadczenia przez
partnera/męża dawczyni w stosunku do postępowania z jej materiałem
genetycznym (analiza została wykonana przed wejściem w życie Ustawy o
leczeniu niepłodności). Mąż/partner nie są ani dysponentami materiału
genetycznego swoich żon/partnerek, ani ich opiekunami prawnymi. Tym
samym nie mogą skutecznie oświadczać swojej woli w stosunku do działań
związanych z postępowaniem wobec cudzego materiału genetycznego.
Ponadto Ośrodek nie ma uprawnień do żądania od pacjentów określonego
działania lub zaniechania („nigdy nie będę poszukiwał kobiety, która otrzymała komórki jajowe mojej żony/partnerki”).
Należy też zauważyć, że z obowiązujących przepisów prawa nie wynikają
żadne uprawnienia męża/partnera kobiety do dzieci urodzonych wyłącznie
z jej materiału genetycznego, wobec czego nie można się zrzec
nieistniejących praw („ani rościł żadnych praw do dziecka/dzieci, które zostały poczęte z podarowanych komórek jajowych”). W oświadczeniu pojawia się ponownie tzw. zrzeczenie blankietowe: „praw
i odszkodowań [prawdopodobnie autorowi chodziło o roszczenia- dopisek
nasz] w stosunku do personelu uczestniczącego w procedurze”
- zrzeczenie ma charakter blankietowy bez sprecyzowania, jakich konkretnie praw i roszczeń pacjent się zrzeka.



19. Oświadczenia dawczyni komórek jajowych



Zauważamy, iż Ośrodek nie ma uprawnień do żądania od pacjentów określonego działania lub zaniechania („nigdy nie będę poszukiwała kobiety, która otrzymała moje komórki jajowe”). W oświadczeniu pojawia się tzw. zrzeczenie blankietowe: „nie będę zgłaszać żadnych roszczeń w stosunku do Salve Medica, ani personelu uczestniczącego w procedurze” - zrzeczenie ma charakter blankietowy bez sprecyzowania, jakich konkretnie roszczeń dotyczy.



20. Przygotowanie lekami do IVF-ET w protokole z antagonistą GnRH



Uwaga merytoryczna: „W dniu następnym po pobraniu embrionów, zostaniecie Państwo poinformowani o efektach zapłodnienia pobranych komórek jajowych”-
z treści informacji wynika, iż chodzi o pobranie komórek jajowych, a
nie embrionów. Poza tym bez uwag, konstrukcję informacji należy uznać
za wyczerpującą dla pacjenta.



21. Kwestionariusz dla dawczyni komórek jajowych. Procedura podziału komórek



Ponownie podnosimy te same zastrzeżenia co przy dokumencie nr 19.



***



Jedyna umowa, jaką otrzymano w Ośrodku dotyczy dawstwa komórek
jajowych. Poza tym wręczono trzy zgody: na procedurę zapłodnienia
pozaustrojowego wraz z embriotransferem, na HSG oraz na biopsję
endometrium. Pozostałe dokumenty mają formę informatorów bądź
kwestionariuszy. Dokumenty wręczane są na długo przed podpisaniem, na
pierwszej wizycie rozpoczynającej leczenie, co potwierdziły zarówno
rozmowy z personelem, jak i z pacjentami, i co należy uznać za właściwą
praktykę zgodną z „Pacjenckimi standardami”. Dobrą praktyką jest także
to, że do większości badań/zabiegów istnieją drukowane informatory dla
pacjentów z informacją jak się przygotować, przebiegiem oraz możliwymi
skutkami ubocznymi/powikłaniami.


11. Prawo do
intymności i obecności osoby bliskiej


Część uwag dotyczących tego punktu została już umieszczona w
poprzednich częściach raportu. Z wywiadów z pacjentami wynika, iż jest
w tym obszarze wiele uwag odnoszących się do rozplanowania pomieszczeń
w Ośrodku (np. jedna z wypowiedzi pacjentki: „Nie
ma dyskrecji, wchodzę do gabinetu zabiegowego a obok siedzi Pani na
krew, a ja muszę tłumaczyć co do miesiączki”, „wszyscy wszystko słyszą”
; wypowiedź pacjenta poddającego się badaniu nasienia: „Po oddaniu nasienia naciska się dzwonek, wychodzi Pani, a tam cztery osoby siedzą w poczekalni i obserwują” ). Odnotowałyśmy również uwagę dotyczącą przebiegu wizyt lekarskich: „Przy badaniu jest lekarz, pani która pisze na komputerze i stażystka, także podczas badania – w sumie trzy osoby”. 
Sytuacja jednak była interpretowana różnie przez pacjentki; zapytałyśmy
inną z naszych rozmówczyń o obecność osób trzecich podczas wizyty i
otrzymałyśmy odpowiedź: „Byłam w
niedługim czasie na dwóch czy trzech wizytach i była stażystka, ale
bardzo kulturalna i naprawdę jej obecność nie była jakoś szczególnie
krępująca. Natomiast pani pisząca na komputerze siedziała tyłem do
fotela ginekologicznego”
. Pacjenci w rozmowach z nami podnosili zgodnie: „Nie ma prywatności”
Natomiast pozytywnym rozwiązaniem w świetle prawa pacjenta do
intymności są oddzielne pomieszczenia w gabinetach ginekologicznych:
osobny pokój konsultacyjny oraz przylegający do niego pokój badań z
dostępem do samodzielnej łazienki. Z wywiadów z personelem Ośrodka
wynika, iż osoba bliska może towarzyszyć pacjentce/pacjentowi podczas
wizyty ginekologicznej, inseminacji oraz pobrania nasienia. Może to być
każda wskazana przez pacjenta/pacjentkę osoba, co należy podkreślić
jako zgodne z „Pacjenckimi standardami” i ustawowymi prawami pacjenta.
Z zasady osoba bliska nie może jednak towarzyszyć przy transferze.
Pacjenci podnosili tę kwestię w swoich wypowiedziach: „Spytałam, powiedziano mi, że tego nie praktykują”. Osoba bliska może przebywać z pacjentką na sali wypoczynkowej po transferze.


12. Prawo do
dokumentacji medycznej


Pacjenci nie zgłaszali zastrzeżeń co do dostępu do swojej dokumentacji
medycznej. Spotkałyśmy się jednak z uwagami pacjentów, iż nie dostali
zdjęć zarodka ani dokumentów o klasie zarodka: „W
2013 roku dostaliśmy dokumentację z transferu z klasą zarodka i zdjęcia
również – bez upominania się. Teraz w 2015 roku po transferze również
otrzymaliśmy taką samą kartę po transferze z klasą zarodka, natomiast
bez zdjęcia. Pytałam o nie przed transferem, ale pani Małgosia
powiedziała, że nie ma papieru foto do drukarki i że już raczej nie
praktykują dawania zdjęć”


13. Osoby
niepełnosprawne i ich prawo do leczenia


Ośrodek jest dostosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych. W Ośrodku
znajduje się podjazd, zadbano o szerokie drzwi i brak progów, dostępna
jest także winda. Podczas obserwacji bezpośredniej potwierdziłyśmy, iż
wysokość foteli ginekologicznych jest regulowana, a w łazienkach
znajdują się nisko osadzone sedesy oraz bidety, brakuje natomiast
uchwytów dla osób  niepełnosprawnych. Zwracamy uwagę, iż
niepełnosprawny mężczyzna, który musiałby się poddać badaniu nasienia,
nie miałby możliwości wjazdu do pokoju oddawania nasienia z uwagi na
rozmiary tego pomieszczenia.

 

14. Pary
nieheteroseksualne


Monitoring odbywał się w lutym 2015 roku, kiedy nie obowiązywała
jeszcze Ustawa o leczeniu niepłodności  uniemożliwiająca parom
jednopłciowym i kobietom samotnym korzystanie z prawa do leczenia
niepłodności W związku z powyższym obserwacji monitoringowej poddano
również sytuację obu tych grup oraz ich dostęp do leczenia i sposób
traktowania tej kwestii przez każdy z Ośrodków. Włączamy tę część do
raportu pomimo zmiany prawa, jaka nastąpiła w trakcie projektu,
uważając mimo wszystko te obserwacje za cenne dla pacjentów i
uzupełniające obraz funkcjonowania Ośrodka.



Personel deklarował w rozmowach z nami, że pacjentami Ośrodka są także
osoby samotne czy pary nieheteroseksualne, jak również że mają
pacjentów innych narodowości. Jednakże analizując dokumenty
(informacje, zgody) można odnieść wrażenie, że oferta Ośrodka
skierowana jest jedynie do par. Cytaty ze zgody na procedurę
zapłodnienia pozaustrojowego wraz z embriotransferem:

  • „oświadczamy, że pozostajemy w stałym związku”,
  • „oświadczamy, że wyrażamy zgodę”
  • „przyjmujemy do wiadomości”.

Nie przedstawiono nam wersji dokumentów przeznaczonych dla osób
samotnych. Mimo to wywiady z pacjentami potwierdziły, iż w Ośrodku
leczą się także osoby samotne.


15. Opieka psychologiczna



 
Ośrodek deklaruje, iż zatrudnia psychologa ze specjalnością psychologii
klinicznej. Pomoc psychologiczna jest  płatna. Psycholog przyjmuje
raz z tygodniu, ale jeśli jest taka potrzeba przychodzi częściej
(informacja uzyskana w rozmowach z personelem). Pokój, w którym
odbywają się konsultacje psychologiczne jest pokojem, w którym
przyjmują lekarze różnych specjalności, nie jest to pomieszczenie
przeznaczone specjalnie do potrzeb konsultacji psychologicznych ani
dostosowane do tego celu. Personel zadeklarował, iż pacjenci są
informowani o możliwości konsultacji psychologicznej zarówno przez
położne jak i lekarzy, natomiast wywiady pacjenckie nie potwierdziły
tych informacji, cytując: „Brak
sugestii”, „Nikt nie wyszedł z inicjatywą”, „podchodziłam do in vitro z
komórką dawczyni, nikt mi nie proponował rozmowy z psychologiem”
.



Z informacji uzyskanych od personelu Ośrodka wynika, iż psycholog nie
uczestniczy w zebraniach personelu i nie prowadzi szkoleń dla
personelu. 


16. Standardy w
dawstwie i biorstwie gamet oraz zarodków


Monitoring prowadzono w okresie
sprzed obowiązywania Ustawy o leczeniu niepłodności, dlatego wiele z
naszych obserwacji odnosi się do polityki jawnego dawstwa i wyboru
dawców, które obecnie są prawnie zakazane. Mimo to włączamy te uwagi do
raportu, ponieważ nadal pozostają integralną częścią „Pacjenckich
standardów w leczeniu niepłodności” i odnoszą się również szerzej do
rekomendacji europejskich (ESHRE 2001, ESHRE 2015).




Ośrodek prowadzi własne banki gamet oraz zarodków, na szczególne
życzenie pacjentów wykonuje zabiegi z wykorzystaniem gamet/zarodków z
banków zewnętrznych.  Pacjenci mogą samodzielnie wybrać
dawcę/dawczynię z przedstawionej przez Ośrodek bazy, co zostało
potwierdzone w wywiadach z pacjentami i co należy uznać za dobrą
praktykę zgodną z „Pacjenckimi rekomendacjami”. Mimo, że Ośrodek
deklaruje możliwość wyboru między dawstwem anonimowym a nieanonimowym
(zgodnie z wywiadem kwestionariuszowym z personelem, Ośrodek informuje
pacjentów o możliwości wyboru między tymi rodzajami dawstwa), pacjenci
w wywiadach deklarowali, że takiego wyboru nie mieli – „bardzo bym chciała, ale nie miałam takiej możliwości”.  Może wynikać to z niedostatku dawców i dawczyń jawnych, co potwierdza również informacja uzyskana w rozmowie z personelem: „W przypadku dawstwa międzypacjenckiego tylko raz była pacjentka, która zgodziła się na jawne dawstwo”.
Pacjenci biorcy otrzymują  informacje nieidentyfikujące tj: grupa
krwi, stan zdrowia, cechy fenotypowe, wykształcenie, wiek, pochodzenie
etniczne. Jeśli idzie o opinię psychologa jest ona przedstawiana tylko
wówczas, jeśli dawca/dawczyni zgodzili się na konsultację, ponieważ
rozmowa z psychologiem nie jest obowiązkowa. Ośrodek zbiera również
rozszerzone nieidentyfikujące informacje takie jak zdjęcia dawców z
dzieciństwa ale: „nie jest to wymóg bezwzględny”
(osoba zarządzająca). Należy to uznać za  dobrą praktykę wobec
pacjentów- biorców. Ośrodek limituje liczbę potomstwa jednego
dawcy/dawczyni do 5 rodzin korzystających z tego samego dawcy/dawczyni.
Jak mówi personel w przypadku dawstwa międzypacjenckiego: „szansa, że dawczyni wróci do dawstwa jest praktycznie zerowa”, a „komórki jednej dawczyni nie idą do kilku pacjentek a do jednej – mamy tu opcję dawstwa spontanicznego i planowego”.
Z rozmów z pacjentami wynika jednak, iż pacjenci nie byli informowani,
jaki jest limit biologicznego potomstwa przypadającego na jedną
dawczynię. Rekrutacją dawców gamet zajmuje się kierownik laboratorium,
a ostateczną decyzję podejmuje lekarz. Kandydaci na dawców/dawczynie
nie są obligatoryjnie konsultowani przez psychologa: „Informujemy,
że dobrze by było, ale jeżeli nie chce -  nie zmuszamy”,
„Wychodzimy z założenia, że to dorośli ludzie”, „Przedstawiamy, jakie
są potencjalne zagrożenia, są osoby które rezygnują z dawstwa”
.
Pomimo, iż osoba zarządzająca twierdzi, iż pacjenci przed zabiegiem
przyjęcia gamet/zarodków dawców są informowani o stanie prawnym
biorstwa i dawstwa gamet oraz zarodków oraz o aspektach
psychologicznych i społecznych dawstwa to pacjenci tych deklaracji nie
potwierdzili.



W rozmowach z pacjentami powracał temat braku wsparcia psychologicznego
dawców i biorców. W Ośrodku brak jest materiałów edukacyjnych na temat
dawstwa dotyczących aspektów psychologicznych i społecznych, nie poleca
się żadnych grup wsparcia, grup dyskusyjnych czy poradników.
Sugerujemy, iż warto byłoby takie wsparcie zapewnić, co nie tylko
wynika z „Pacjenckich standardów”, ale przede wszystkim z potrzeb
pacjentów, które były nam zgłaszane w rozmowach.



Umowy dotyczące dawstwa i biorstwa gamet oraz zarodków są rejestrowane
oraz przechowywane zgodnie z ministerialnym rozporządzeniem o
przechowywaniu dokumentacji.


17. NASZE REKOMENDACJE



Zamieszczamy nasze rekomendacje w dwóch osobnych działach: dobrych praktyk oraz rekomendacji



Dobre praktyki:


  1. We wszystkich rozmowach z pacjentami była przywoływana postać
    pani embriolog, jako „dobrego ducha Ośrodka”. Zauważyłyśmy, iż dla
    wielu pacjentów pani embriolog jest człowiekiem – instytucją oraz osobą
    ocieplającą ogólny odbiór Ośrodka. Zwracamy uwagę, iż stworzenie takich
    relacji pomiędzy osobą z personelu i pacjentami należy uznać za
    wyjątkowe i bardzo pozytywne;
  2. Uwagę zwracają dobrze przygotowane dokumenty w zakresie ich
    części informacyjnej. Mogą być dla pacjentem źródłem cennych informacji;
  3. Za dobrą praktykę należy uznać również sposób prezentacji danych
    Ośrodka na stronie internetowej, przede wszystkim objaśnienie
    metodologii.



Rekomendacje:


  1. Sugerujemy udostępnienie cennika w rejestracji oraz uczynienie go bardziej przejrzystym;
  2. Rekomendujemy informowanie pacjentów o dniach i godzinach przyjęć
    lekarzy w ramach programu MZ i zwrócenie uwagi pracowników Rejestracji
    na tę kwestię. Optymalnie: ujednolicenie zasad przyjęć pacjentów
    płatnych i „refundacyjnych” bez wydzielania godzin (z założeniem
    kontynuacji leczenia u jednego lekarza);
  3. Rekomendujemy umożliwienie rozliczeń bezgotówkowych oraz wydawanie paragonów/faktur do każdej wpłaty;
  4. Rekomendujemy ponowną analizę dokumentów podpisywanych z pacjentami;
  5. Sugerujemy przyjęcie formalnej polityki dotyczącej obecności
    osoby bliskiej: rutynowe informowanie pacjentów o tej możliwości z
    góry, być może włączenie tej informacji w treść obecnych
    dokumentów/ulotek oraz umożliwienie pacjentkom obecności osoby bliskiej
    również przy transferach;
  6. Rekomendujemy wydzielenie osobnej rejestracji dla poradni
    leczenia niepłodności, z przeszkolonym w temacie niepłodności
    personelem;
  7. Sugerujemy przeorganizowanie przestrzeni „za czerwonymi drzwiami”
    tak, aby pacjenci mogli czuć się komfortowo, lub wydzielenie
    przestrzeni tylko dla poradni leczenia niepłodności (warto
    przeanalizować tę kwestię ze względu na zmiany jakie Salve Medica ma
    przed sobą tj. nowy budynek, zmiana formy działalności – o takich
    zmianach personel informował nas w rozmowach); w szczególności chodzi o
    pokój do pobierania nasienia oraz bezpośredni dostęp do łazienki z
    pokoju wypoczynkowego;
  8. Sugerujemy zwrócenie uwagi na skuteczność i wydajność linii
    informacyjno-konsultacyjnej: udostępnienie kontaktu do lekarza lub
    stworzenie całodobowej linii, w której osoba przyjmująca telefony
    będzie miała merytoryczną wiedzę, aby zdecydować, czy sprawa pacjenta
    powinna być przekazana lekarzowi czy wymaga poradnictwa niższego rzędu.
    Wskazujemy również na obciążenie embriologa, o czym często wspominali
    pacjenci: obecna sytuacja, w której wszyscy pacjenci mają kontakt do
    embriologa udzielającego wszelkich informacji wydaje się być odbierana
    negatywnie przez pacjentów, z którymi rozmawiałyśmy - po pierwsze ze
    względu na szacunek do pracy embriologa, po drugie ze względu na
    szacunek dla pacjentów, którzy potrzebują kontaktu z lekarzem
    prowadzącym bądź kompetentną rejestracją/infolinią bez zbędnej zwłoki;
  9. Rekomendujemy położenie większego nacisku udział psychologa w
    pracy Ośrodka i  na wsparcie psychologiczne pacjentów (rutynowe
    rekomendowanie konsultacji przez lekarza), szczególnie pacjentów
    korzystających z biorstwa i dawstwa gamet i zarodków; jeśli nie jest
    możliwe organizowanie warsztatów, warto byłoby przynajmniej udostępniać
    treści dotyczące niepłodności, biorstwa i dawstwa, adopcji w Ośrodku –
    w miejscach gdzie pacjenci często spędzają kilka godzin w oczekiwaniu
    na zabiegi/badania;
  10. Sugerujemy umieszczenie na stronie WWW informacji o internetowych
    grupach wsparcia dla pacjentów i korzystanie z tego źródła również w
    pracy z pacjentami, szczególnie że część funkcjonujących serwisów
    pacjenckich podlega ścisłej moderacji merytorycznej i jest prowadzona w
    zgodzie z rekomendacjami medycznymi PTG i PTMR , więc stanowi rzetelne
    i wiarygodne źródłoinformacji ( www.nasz-bocian.pl, www.powiedziecirozmawiac.pl,
    www.nieplodnoscboli.pl);


Poradniki:

Zajść w ciążę. Przewodnik dla par, Piotr Pierzyński, Wydawnictwo
CMR
Jak szybko zajść w ciążę, Christopher Wiliams, Wydawnictwo Purana
Niepłodność. Pomoc medyczna i psychologiczna, Bogna Pawelec,
Wojciech Pabian, Wydawnictwo Słowa Smak
Opowieści terapeutyczne o niepłodności, Bogda Pawelec,
Wydawnictwo Feeria
Drogi ku płodności, wszystko o leczeniu, diagnostyce i metodach
wsparcia w niepłodności, pod red. Zacharek, Wydawnictwo Zacharek Dom
Wydawniczy
Kiedy dziecko każe na siebie czekać, Marie Mornet, Michel Mornet,
Wydawnictwo Esprit

Publikacje popularnonaukowe i
beletrystyka:

Doświadczenie In Vitro. Niepłodność i nowe technologie
reprodukcyjne w perspektywie antropologicznej, autorzy: Magdalena
Radkowska-Walkowicz, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego
Płodność. Powrót do źródeł, Małgorzata Zimoń, Marcin Zimoń,
Wydawnictwo Inspiracje
O śmierci, seksie i metodzie in vitro, Zdzisława Piątek,
Wydawnictwo Universitas
Dzieci z chmur. Opowieść o adopcji i macierzyństwie, Justyna
Bigos, Beata Mozer, Wydawnictwo Nasza Księgarnia
Dawanie życia. Problemy wspomagania rozrodu człowieka, pod red.
Janusza Gadzinowskiego, Janusza Wiśniewskiego i Leszka Pawelczyka,
Wydawnictwo Filozofia i Logika
Dziecko ze szkła. In vitro – moja droga do szczęścia, Dagmara
Weinkiper-Halsing, Wydawnictwo E-media
Niepłodność, Seli Emre, Wydawnictwo Urban & Partner
Niepłodność. Szkoła przetrwania, Judith C. Daniluk, Wydawnictwo
Sensus
Płodność, niepłodność, bezpłodność, Kaye Philippa, Wydawnictwo
PZWL

Publikacje naukowe:

Niepłodność i rozród wspomagany, pod red. Jerzego Radwana i
Sławomira Wołczyńskiego, Wydawnictwo Termedia
Algorytmy diagnostyczno-lecznicze w niepłodności, pod red.
Sławomira Wołczyńskiego i Michała Radwana, Instytut Medycyny Pracy
Niepłodność. Zagadnienie interdyscyplinarne, pod red. Emilii
Lichtenberg-Kokoszki, Oficyna Wydawnicza IMPULS

18. Komentarz osrodka do raportu

It appears your Web browser is not configured to display PDF files. No worries, just click here to download the PDF file.



Data wypełnienia ankiety
pt., 08/21/2015 - 11:25 Zobacz ankietę
pon., 07/20/2015 - 15:03 Zobacz ankietę
sob., 07/18/2015 - 16:34 Zobacz ankietę
wt., 06/30/2015 - 18:52 Zobacz ankietę
pt., 06/26/2015 - 21:12 Zobacz ankietę
pt., 06/26/2015 - 21:06 Zobacz ankietę
pt., 06/26/2015 - 12:53 Zobacz ankietę
czw., 06/25/2015 - 23:33 Zobacz ankietę
Zaloguj się aby wypełnić ankietę.