Urodziła cię "Inna Pani", czy "Inna Mama"

O adopcji na poważnie. Czy adopcja jest lekarstwem na nasze problemy? Dlaczego adoptujemy? Czego się boimy? Może ktoś ma już gotową odpowiedź?

Moderator: Moderatorzy adopcyjne dylematy

Powinniśmy mówić dziecku, że urodziła go:

inna pani
248
54%
inna mama
214
46%
 
Liczba głosów: 462

Awatar użytkownika
joki
Posty: 772
Rejestracja: 14 sie 2003 00:00

Post autor: joki »

"Wiesz, jak na moje "oko" Ciebie za bardzo ten temat boli, musisz się z tym uporać. "

Oczywiście, że mnie ten temat interesuje, przecież mam zostać mamą adopcyjną! Uporać sie już zdążyłam (przeczytaj moje wcześniejsze wypowiedzi w tym wątku).

"Czy ja upraszczam - otóż nie, nie muszę bo dla mnie to po prostu jest proste. "

I bardzo dobrze, że ty nie masz w tym względzie żadnych wątpliwości, ale chyba jednak temat nie jest zbyt oczywisty - wystarczy spojrzeć na wyniki ankiety :?

"I tym właśnie się różnimy. "

Oooo! sądząc z Twoich wypowiedzi na innych wątkach na pewno różnimy się jeszcze wieloma poglądami. I właściwie to bardzo dobrze, bo przecież chodzi o to by spojrzeć na jeden temat z kilku różnych punktów widzenia, nie? :wink:

Pozdrawiam gorąco wszystkich,

JOKI

Awatar użytkownika
Agusia
Posty: 1315
Rejestracja: 30 lis 2002 01:00

Post autor: Agusia »

WERONISIE URODZILA INNA PANI. NIE ZNA PRZECIEZ INNEJ MAMY OPROCZ MNIE. MAMY, TE PRAWDZIWE, NIE ZAWSZE MOGA URODZIC, ALE ZAWSZE KOCHAJA SWOJE DZIECI. :D NA RAZIE TYLE O TYM. ALE CDN.
Agusia
NAJSZCZĘŚLIWSZA NA ŚWIECIE MAMUSIA WERONIKI I MARTY
[url=http://foto.onet.pl/eakyg,488fsgw44gf0]moje skarby[/url]

Awatar użytkownika
Smoki_M
Posty: 244
Rejestracja: 20 lis 2002 01:00

Post autor: Smoki_M »

Joki :)
Ja wlasnie doszłam do wniosku że coś konfliktowa baba się robię. W piersi się biję i podłogę włosiem zamiatam :) Nie gniewaj się, ok?
Fakt faktem że dla mnie nie jest problemem ta inna mama. I nie rozumiem w czym problem tkwi dla ciebie. Chyba nie zrozumiem, ale zapewne są rzeczy o których ty nie będziesz wiedziała w czym tkwi problem dla mnie...:)
I może wtedy ktoś mi pomoże...
Pa
Iwcia

Awatar użytkownika
igaa
Posty: 636
Rejestracja: 06 cze 2002 00:00

Post autor: igaa »

Bardzo ten wątek mnie poruszył.

Nie ukrywam ,że przed adopcją Nikolki było prosto.Myślałam,że bez problemu przekażę mojemu dziecku ,że urodził go ktoś inny.Teraz mam wątpliwości.Właściwie dużo wątpliwości.Po prostu boję się zranić Moje dziecko.

Sadzę,że przyjmie bez problemów krótki przekaz będąc maluchem.Ale boję się okresu dojrzewania.I pytań typu:dlaczego?
Wracając do ankiety.Mnie zastanawia inna sprawa.Słowo ,,inna,,jest dla mnie nie do przyjęcia.Bo gdyby nawet miałaby to być Pani to dlaczego ,,inna,,?Inna ode mnie?Od kogo?Ja jestem mamą ,a nie Panią.

Może nie,,inna ,,a po prostu Pani której nie znam.Nie wiem...

Czy można zmienić fakt,że kobieta która rodzi dziecko jest matką?Czy mam prawo córce to odbierać i matce biologicznej?W innym wątku było o szacunku do matek biologicznych.Czy odbierając im to w pewien sposób nie zabieramy im szacunku?

Sądzę,że tak naprawdę to nasze dzieci zdecydują jak bedą się zwracały do kobiety ,która je urodziła.Jeżeli oczywiście będą chciały mieć z nią kontakt.
A ja pozostanę raczej przy przekazie o matce.Mimo,że mnie to boli.Decydując się na adopcję musisłam być tego świadoma.

Chociaż bardzo rzadko rozmawiamy o Matce biologicznej i o tym,że Nika jest adoptowana mąż mnie zapytał:,,A jak Nikolka bedzie chciała poznać matkę biologiczną wcześniej niż przed 18 urodzinami.,, :? 8O

To odrębny temat.Ale właściwie skoro się mówi o adopcji,to kiedy dziecko jest gotowe?Nie chcę o tym myśleć,choć pytanie wywołało we mnie emocje. :x Ale to inny temat.
pozdrowionka

Awatar użytkownika
Aska
Posty: 1853
Rejestracja: 24 mar 2002 01:00

Post autor: Aska »

A mój mąż, jak się okazało, nie ma absolutnie żadnego problemu. Gdy czytał z Adasiem książkę "Poznajemy nasze ciało", to zaczął mówić o tym, jak to Adaś był kiedyś w brzuchu mamy i był z nią połączony pępowiną. Adaś się uśmiechnął i spojrzał na mnie ale tata szybko go wyprowadził z błędu, dodając: "Ale nie z tą mamą".
Jednym słowem nawet nie "mama, która urodziła" jak ja założyłam ale po prostu "mama". Tak to jest jak się nie uzgodni jednej wersji :wink:

Awatar użytkownika
Agna
Posty: 3014
Rejestracja: 21 lut 2002 01:00

Post autor: Agna »

mój mąż powiada: "faceci prości są!!!" :hihi:

a o sobie, że "ma budowę cepa: trzymak i bijak" - ten trzymak to rozumiem :oops: ale bijak?

:lol: :hihi: :lol: :hihi: :cmok:
Mama Jasia :), Małgosi :), Szymka :) i Martusi :)
www.agna01.neostrada.pl
[url=http://www.zielona.poczekalnia.prv.pl][img]http://193.243.146.13/astley/bar.gif[/img][/url]

Awatar użytkownika
kasiavirag
Mateczka
Mateczka
Posty: 4121
Rejestracja: 24 lip 2002 00:00

Post autor: kasiavirag »

a mój to powiada, że nie po to urodził się facetem, żeby używać za często głowy...
Kasia, mama (z)mieszana, ale się porobiło...

Awatar użytkownika
joki
Posty: 772
Rejestracja: 14 sie 2003 00:00

Post autor: joki »

To dobre! :hihi: :hihi: :hihi:

Awatar użytkownika
Ralf
Posty: 55
Rejestracja: 20 mar 2003 01:00

Post autor: Ralf »

Cześć,

Bo my faceci za leniwi jesteśmy, żeby tworzyć w głowie niesamowite i oczywiście najbardziej pesymistyczne scenariusze. Nie zaprzątamy sobie głowy zamartwianiem się co to będzie gdy ........ szkoda naszych wybitnych komórek do przetwarzania takich informacji.
:D
Jak przyjdzie czas, to wtedy uruchomimy proces i wygenerujemy odpowiednią odpowiedź, zachowanie, działanie, itp :)

Dla nas wszystko jest proste i jasne, bo my faceci prości jesteśmy :D :D

Pozdrowienia,
R.

Awatar użytkownika
kaczucha
Posty: 533
Rejestracja: 21 maja 2003 00:00

Post autor: kaczucha »

Ralf , przyznaj się ! jesteś moim mężem ? A mówiłeś, że nie zaglądasz na Boćka !

Awatar użytkownika
kasiavirag
Mateczka
Mateczka
Posty: 4121
Rejestracja: 24 lip 2002 00:00

Post autor: kasiavirag »

A ja bym to nazwała "niech się kobieta martwi i zapobiega katastrofom... wolę poleżeć..."


Ale przecież wszyscy nie możemy być tacy sami.
Kasia, mama (z)mieszana, ale się porobiło...

Awatar użytkownika
jedrek
Posty: 442
Rejestracja: 13 maja 2002 00:00

Post autor: jedrek »

Ja też jestem typowy, jak będzie problem, to się nim zajmę i nic z tych rzeczy, że niby ja leżę, a żona wymyśla jak zapobiec katastrofie- mój Kazik jest dawno po "postrzyżynach", więc ja będę rozwiązywał te problemy, a nie ona.
jędrek

Awatar użytkownika
kasiavirag
Mateczka
Mateczka
Posty: 4121
Rejestracja: 24 lip 2002 00:00

Post autor: kasiavirag »

Oj Jędrek bo Wy to nietypowi jesteście chyba...
Ale fajnie!
Kasia, mama (z)mieszana, ale się porobiło...

Awatar użytkownika
Ralf
Posty: 55
Rejestracja: 20 mar 2003 01:00

Post autor: Ralf »

Kasiavirag,

Muszę to skomentować. Czy ja napisałem coś o zwalaniu problemu na żonę ? Nadmierne przejmowanie się a brak wsparcia to dwie zupełnie różne rzeczy. Oboje bardzo się przejmujemy i wspieramy w tym trudnym okresie. Wybacz, ale nie zgodzę się na taką opinię.

Pozdrawiam,
Ralf

Pewnie, że jesteśmy nietypowi bo który "normalny, typowy facet" będzie sie udzielał tak specyficznym forum jak bocian, zdominowanym przez kobiety :D

Awatar użytkownika
Robinio
Posty: 18
Rejestracja: 30 wrz 2003 00:00

Post autor: Robinio »

No właśnie. Co z nas za faceci? Teraz zauważyłem że moja ksywa i logo są jakieś takie ...

Wracając do tematu.
Można być mamą i mamą. Dla mnie słowa mama i tata znaczą coś więcej, trzeba sobie zapracować i zasłużyć na takie miano. Według mnie spłodzenie i urodzenie dziecka nie oznacza że jest się tatą i mamą.

ODPOWIEDZ

Wróć do „Adopcyjne dylematy”