14 długich dni

Pamiętaj że nie jesteś sam w walce z niepłodnoscią! Na tym podforum piszemy o targajacych nami uczuciach. O naszych największych radościach i ogromnych smutkach. Staramy się sobie wzajemnie pomóc, a przez to pomagamy także samemu sobie.

Moderator: Moderatorzy Muszę o tym porozmawić

ODPOWIEDZ
Awatar użytkownika
Gość

14 długich dni

Post autor: Gość »

Cześć!

Jestem tu nowa i czytając Wasze historie staram się stosunkowo od niedawna. Od 10 miesięcy staramy się o dziecko, ale dopiero od 3 cykli z "pełnym wspomaganiem": Dostinex (na zbicie prolaktyny) + Aromek + Ovitrelle.

Mimo tego... czasem czuję, że to mnie przerasta. Miesiąc dzieli się na kilkanaście dni pełnych nadziei, że tym razem się uda, 3 dni codziennych starań i 14 dni, podczas których odchodzę od zmysłów.

Znajomi mówią: "Nie możesz się tak stresować" i zasypują historiami par, które zaszły wtedy jak przestały się starać. Fajnie, ale... nie da się o tym nie myśleć, skoro stale muszę monitorować cykl, nie da się być spontanicznym kiedy muszę w określonym dniu stawić się na USG, a mąż musi mi wykonać zastrzyk, kiedy przez kolejne 14 dni odmawiam lampki wina czy wyjść na piwo, bo wolę dmuchać na zimne, kiedy wszystkie wyjazdy muszę planować tak, żeby nie wypadła mi wtedy wizyta u lekarza, kiedy rodzina dopytuje "i jak". Jak, do cholery, być wtedy spontanicznym, nie przejmować się i "sobie odpuścić"? No jak...?

Chyba dlatego znalazłam to forum, żeby poczuć się normalniejszą, żeby móc panikować, gadać o tym, czytać i nie czuć się ocenianą. Nie czuć się wariatką, dlatego że przez te 14 długich dni codziennie googluję "wczesne objawy ciąży" i każdą drobną dolegliwość ze strony mojego ciała staram się pod nie podciągnąć albo wręcz przeciwnie - staram się nastawić na to, że się nie udało, żeby nie czuć potem rozczarowania. Bywa, że wyobrażam sobie, że się udało, analizuję każdy aspekt tego co mnie czeka. Bywa, że tak bardzo boję się, że poronię.

Powiedzcie mi proszę, że nie jestem w tym bałaganie myśli sama :(

Abena
Posty: 3
Rejestracja: 09 kwie 2017 15:33

Re: 14 długich dni

Post autor: Abena »

Proszę o informacje od którego i do którego dnia cyklu brałaś Aromek? Tzn jak lekarz zalecił i jaka dawkę dzienną?

Awatar użytkownika
Gość

Re: 14 długich dni

Post autor: Gość »

Od 3 do 7 dnia cyklu, 1 tabletka rano i 1 wieczorem

magda.lena83
Posty: 60
Rejestracja: 04 sty 2016 14:41

Re: 14 długich dni

Post autor: magda.lena83 »

roneczkaw pisze:kiedy rodzina dopytuje "i jak". Jak, do cholery, być wtedy spontanicznym, nie przejmować się i "sobie odpuścić"? No jak...?
Właśnie dlatego u mnie mało kto wie. Bo im więcej osób wie, tym większy stres dla mnie. Dziękuję, postoję. Mam i bez tego dużo związanego z całą tą karuzelą stresu. Nie potrzebuję życzliwych, którzy mi będą mówić, co i jak mam robić, ani pytań, na które wolałabym odpowiadać inaczej, a nie mogę, bo rzeczywistości nie nagnę :firing:

Poza tym, jeśli macie realne problemy, a nie jest to niepłodność idiopatyczna, to "odpuszczenie" nic nie da. Takie gadanie, może i życzliwe, ale czasem bywa męczące, bo jeśli np. partner ma słabe nasienie, to co Wam po odpuszczeniu...?
Starania od 6 lat. Ciężki czynnik męski.
I IVF 2018 - (8tc)
II IVF 2019 - transfer nieudany, 3 mrozaki.

J.M.F.
Posty: 551
Rejestracja: 09 lis 2012 19:43

Re: 14 długich dni

Post autor: J.M.F. »

roneczkaw dopóki jest nadzieja, nie da się tak po prostu "odpuścić"...
"Nie istnieje droga na skróty do miejsca, do którego dojść warto."

od marca 2011r. wiemy, że łatwo nie będzie...
od września 2011r. się nie bronimy...
od marca 2012r. się staramy...
od listopada 2012r. się leczymy...
od czerwca 2015r. się cieszymy...
od stycznia 2016r. tulimy w ramionach Naszą Iskierkę :***
od grudnia 2018r. się cieszymy...

Agusia1988
Posty: 3
Rejestracja: 17 cze 2020 05:57

14 długich dni

Post autor: Agusia1988 »

Witaj. U mnie podobnie, choć jeszcze bez większej ingerencji. Jedyne cit biorę to ovulomed max. Jesteśmy w trakcie badań, podstawowe badania krwi w normie, TSH w normie. Czekamy na wizytę męża. Staramy się 10 miesięcy.
Póki co rodzinie odpowiadam cos w stylu " próbujemy" i odpuszczają, tylko teściowa przy każdej okazji (swojej i naszej) życzy nam/ sobie dziecka.
Mój mąż chyba trochę się boi, że wyjdzie coś nie tak u niego, a przynajmniej takie mam wrażenie.
Dobija mnie to oczekiwanie od dnia płodnych do okresu, wyszukuje choćby jednej oznaki ciąży a tu zonk. Dziś znów dostałam, o dziwo powinien być w piątek (mam regularne, cykl 28 dni). I już normalnie mam dość! Raz chce się leczyć, zrobić wszystko, żeby to dziecko mieć ale za chwilę boję się, że i tak okres przyjdzie i znów porażka...

paliana87
Posty: 12
Rejestracja: 26 lip 2020 10:39

14 długich dni

Post autor: paliana87 »

Dziewczyny ja tez czułam się wariatka,
Każdy mówi odpuscie sobie itp a my wiemy ze wyniki męża są kiepskie i musimy działać jak naszybciej( za miesiąc invitro mimo ze z racji mojego stresu i obaw przekładaliśmy termin już dwa razy, myślałam wtedy ze nie mogę z takim stresem do tego podchodzić, muszę być wyluzowana, w najlepszej formie swojego życia jak mówią wszyscy, jedzcie na wakacje to może się odstresujecie a tym czasem na wakacjach byłam jeszcze bardziej zestresowana ze to odłożyłam na tak długo i ze nie wytrzymam nerwowo do tego czasu 😬😬 byłam zła ze się poddałam a jak zapytałam lekarza czy ja mogę z takim stresem podchodzić do zabiegu do powiedział „chyba nikt do tego zabiegu nie podchodził na luzie” i teraz wiem ze moja rozpacz/ złość/ lęk to coś normalnego i nie ma to żadnego wpływu na nasza ciąże bo tak to byśmy zachodzili już w pierwszych miesiącach kiedy jeszcze byliśmy wyluzowani i zadowoleni ze zrobimy sobie dzidziusia.

ODPOWIEDZ

Wróć do „Muszę o tym porozmawiać”