sierpień 2016

Wciąż czekamy

Minęło już pół roku odkąd złożyliśmy papiery w OA. Pół roku czekania i nic. Zero odzewu ze strony pracowników Ośrodka. To czekanie i stanie w miejscu powoli mnie, nas dobija. Nie wiem co mam robić. Wokół nas rodzą się dzieci. To u sąsiadki, u kuzyna,koleżanka znowu w ciąży? A ja? Mi pozostało tylko marzenie i czekanie Może w końcu się spełni. Czekanie dobija. Kiedy w końcu los się do nas uśmiechnie? Czy będziemy kiedykolwiek szczęśliwi wiedząc że będziemy sami? Czasami myślę że Bóg mnie opuścił. Moja mam powtarza mi ze wcale tak nie jest,że wybrał mnie żebym niosła pomoc innym.